آیا مایلید که چند نسخه از این کتاب را برای توزیع رایگان پرینت کنید؟
یا مایلید که آنرا برای استفاده در دستگاههای الکترونیک دانلود کنید؟

می توانید این کتاب را به انگلیسی و زبانهای دیگر، به صورت رایگان از www.learnhisways.com دانلود کنید.

اکثر مطالب این کتاب، اقتباس و خلاصه ای از
بندهای صلیب می باشد: خوشا به حالها برای هر شخص ایماندار،
نوشتۀ دکتر ُپل ای. لونی، و با کسب اجازه از نویسنده مورد استفاده قرار گرفته است.
بندهای صلیب را می توانید از www.amazon.com خریداری کنید.

۲۰۱۷ Life Resources

" بیایید نزد من،
ای تمامی زحمتکشان و گرانباران،
که من به شما آسایش خواهم بخشید.
یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید،
زیرا حلیم و افتاده دل هستم،
و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت.
چرا که یوغ من راحت است و بار من سبک."
متی ۱۱ : ۲۸ – ۳۰

فهرست مطالب

1. نحوۀ استفاده از این کتاب

2. ۱. مق ّدمه

3. روز ۱ – ما برای یافتن سلامتی خود به چه چیزی نیاز داریم؟

4. خوشا به حالها

5. ۲. خوشا به حال فقیرا ِن در روح

6. روز ۲- چه کسی می خواهد فقیر باشد؟

7. روز ۳- عیسی پادشاهی خود را به زمین می آورد

8. روز ۴- غرور مانع از کار خدا در زندگی ما می شود

9. ۳. خوشا به حال ماتمیان

10. روز ۵- آیا چیزی به عنوان "غم و اندوه خوب" وجود دارد؟

11. روز ۶- تسلّی را کجا جستجو می کنید؟

12. روز ۷- آیا نزد طبیب متعال خواهید رفت؟

13. ۴. خوشا به حال حلیمان

14. روز ۸- کنترل زندگی خود را به خدا بسپارید

15. روز ۹- به کاری که خدا از طریق دیگران در شما انجام می دهد، اعتماد کنید

16. روز ۱۰- تغییر غالباً به آرامی اتفاق می افتد، اما خدا به شکل عمیقی کار می کند

17. ۵. خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت

18. روز ۱۱- عیسی، واقعاً از ما چه انتظاری دارد؟

19. روز ۱۲- مفهوم واقعی گرسنگی برای عدالت چیست؟

20. روز ۱۳- قدرت روح القدس در درون ما

21. روز ۱۴- برای شکست دادن دروغهای شیطان، حقیقت را اعلام کنید!

22. ۶. خوشا به حال رحیمان

23. روز ۱۵- به اشخاص رحیم تری تبدیل شویم

24. روز ۱۶- آیا زخمهای دوران کودکی شما شفا یافته است؟

25. روز ۱۷- درد عمیق بخشش

26. روز ۱۸- زمانی را به بخشیدن و برکت دادن دیگران اختصاص دهید

27. ۷. خوشا به حال پاکدلان

28. روز ۱۹- یک قدم شجاعانه به سوی آزادی بردارید

29. روز ۲۰- ایمان به فیض مسیح

30. روز ۲۱- به خدا اجازه بدهید که قلبتان را بیازماید - بخش ۱

31. روز ۲۲- به خدا اجازه بدهید که قلبتان را بیازماید - بخش ۲

32. روز ۲۳- ریشه کن کردن شرم

33. ۸. خوشا به حال صلح جویان

34. روز ۲۴- خدای ما، صلح جو می باشد

35. روز ۲۵- صداقت در برابر افرادی که به آنها آسیب رسانده ایم

36. روز ۲۶- چگونه عیسی دنیا را تغییر می دهد

37. ۹. خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند

38. روز ۲۷- راه رفتن با مسیح در آزار و جفا

39. روز ۲۸- آیا ما با مسیح خواهیم ایستاد؟

40. روز ۲۹- دعا برای رهایی؛ تسلیم ارادۀ خدا شدن

41. ۱۰. کلام نهایی

42. روز ۳۰- یافتن نانی که تا ابد ما را تغذیه می کند

43. روز ۳۱- قلبی شکرگزار را رشد دهید

44. تأییدیه های ایمان

45. آیا این کتاب به شما کمک کرده است؟

46. آیا می خواهید این کتاب را به زبان دیگری ترجمه کنید

نحوۀ استفاده از این کتاب

دو شیوه:

۱) برای مطالعۀ شخصی با خدا.

برای افرادی که به تنهایی از این کتاب استفاده می کنند، این کتاب برای تفکّر روزانه، به م ّدت ۳۱ روز نوشته شده است.

- فراموش نکنید که به هر یک از آیات کتاب مقدس که در پرانتز می باشد، مراجعه کنید و زمانی را به تفکر در مورد مطالبی که مطالعه کرده اید، اختصاص دهید.

- از این کتاب به عنوان راهنمایی برای دعا در رابطه با رشد شخصی استفاده کنید.

- تفکرات خود را در بخش آخر که " پیشنهادی برای تفکّرعمیق و یادداشت کردن" نامگذاری شده، بنویسید. شما می توانید در آینده به این یادداشتها مراجعه کنید.

۲) برای مطالعه در گروههای کوچک. با یک دوست این کتاب را بخوانید، یا در یک مشارکت خانگی یا در گروه مطالعۀ کتاب مقدس، این کتاب را با یکدیگر مطالعه کنید.

اصول و قواعدی برای مطالعۀ گروهی مؤثر:

- هر بار که شروع می کنید، از خداوند بخواهید که طریقهای خود را به شما بیاموزد.

- شاید با توجه به زمانی که دارید، مایل باشید که هر بار که همدیگر را ملاقات می کنید، ۲ یا ۳ دعا را با هم بخوانید.

- زمانی را به مراجعه به آیاتی که در پرانتر نوشته شده، اختصاص دهید.

- در مورد مطالبی که می خوانید، بحث و گفتگو کنید. قدرت یک گروه کوچک در مشارکت گروهی می باشد، نه در گوش دادن به صورت غیرفعال.

- رهبر گروه نباید این درس را "موعظه کند"، بلکه باید به همه کمک کند که مشارکت داشته باشند. آنها می توانند به نوبت بخوانند، سؤالاتی را مطرح کنند و در مورد مطالبی که یاد می گیرند، بحث و گفتگو کنند.

- برای تشویق به تفکر عمیقتر در مورد مطالبی که مطالعه کرده اید، رهبر می تواند چنین سؤالاتی را بپرسد: "چه کسی می تواند توضیح بدهد که این پاراگراف به ما چه می گوید؟" یا..." یک دقیقه در سکوت، مطالب مطالعه شده را مرور کنید. خداوند از طریق این مطالب به شما چه می گوید؟" یا... " چرا انجام این کار برای ما دشوار است؟"

- برای سؤال کردن در بحث و گفتگوی گروهی از "پیشنهادی برای تفکر و یادداشت کردن" استفاده کنید، یا شاید اعضای گروه تصمیم بگیرند که این تکلیف را در خانه انجام بدهند.

- در پایان، زمانی را به دعا با یکدیگر اختصاص دهید که خداوند به شما کمک کند که این درس را در زندگی خود به کار ببرید.

- بهتر است که هر شخصی (نه فقط رهبر) یک کتاب در دست داشته باشد (یک کتاب واقعی یا یک نسخۀ دیجیتالی). به این طریق، همه با هم می توانند بخوانند.

- اعضای گروه را تشویق کنید که به خانه رفته و این درس را دوباره بخوانند. همچنین شاید تمایل داشته باشند که در فاصلۀ میان جلسات، این مطالب را با اعضای خانواده یا دوستان خود بخوانند.

پس برای اینکه همه این کتاب را داشته باشند: نسخه های رایگان را از www.learnhisways.com دانلود کنید.

۱. مقّدمه

روز ۱- ما برای یافتن سلامتی خود به چه چیزی نیاز داریم؟

عمیقاً تفکّر کنید: "بیمارانند که به طبیب نیاز دارند، نه تندرستان. من نیامده ام تا پارسایان بلکه تا گناهکاران را دعوت کنم." (مرقس ۱۷ : ۲)

وقتیکه ما به عیسی ایمان آوردیم، تا حدودی می دانستیم که زندگیمان به هم ریخته بود. چنانکه همۀ ما، هر ساله در ایمان رشد می کنیم، متوجه می شویم (البته اگر صادق باشیم) که در واقع، بیماری ما، عمیقتر از آن چیزی است که خودمان فکر می کردیم. بله، عیسی کار فوق العاده ای در زندگی ما انجام داده است، اما هنوز کارهای زیادی هست که باید انجام بدهد.

ما متوجه می شویم که در عرض یک شب شکسته نشدیم. اگر در عرض یک شب شکسته نشدیم، پس در عرض یک شب هم اصلاح نخواهیم شد. اگر بیماری روحانی ما به مرور زمان ایجاد شده، شفای ما هم به مرور زمان، ظاهر خواهد شد.

تفکرات عمیق روزانۀ زیر، بر پایۀ متی ۵: ۳ – ۱۲ می باشد که ما آنرا خوشا به حالها می نامیم. وقتی عیسی می گوید: "خوشا به حال..." او به یک حالت درونی از شادی و آرامی اشاره می کند. حالتی که در آن احساس می کنیم که سالم، کامل و آرام هستیم.

ما با شکل گیری شخصیت مسیح در درونمان، در سلامت روحانی رشد خواهیم کرد. به هر حال، این شفا، فقط یک شفای شخصی نیست. بلکه در روابط شفایافته نیز دیده می شود. وقتی اجازه می دهیم که هر ساله چنین چیزی بیشتر اتفاق بیفتد، جماعتهای مسیحی ما، واقعیتر و خالصتر شده و بیشتر با قدرت خدا ُپر خواهند شد. به این طریق، ما حقیقتاً نور جهان خواهیم شد. (متی ۵: ۱۴ – ۱۶)

با تفکر عمیق بر روی متی ۵: ۲ – ۱۲، که در صفحۀ بعد می باشد، برای روزهای آینده آماده شوید. آیا می توانید این آیات را از حفظ بگویید؟

خوشا به حالها

۲ " او به تعلیم دادنشان آغاز کرد و گفت:

۳ "خوشا به حال فقیرانِ در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.

۴ خوشا به حال ماتمیان، زیرا آنان تسلی خواهند یافت.

۵ خوشا به حال حلیمان، زیرا آنان زمین را به میراث خواهند برد.

۶خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا آنان سیر خواهند شد.

۷ خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد.

۸خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید.

۹ خوشا به حال صلح جویان، زیرا آنان فرزندان خدا خوانده خواهند شد.

۱۰ خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.

۱۱ خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به دروغ علیه تان بگویند.

۱۲ خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که همین گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند."

( متی ۵: ۲ – ۱۲)

۲. خوشا به حال فقیرا ِن در روح

روز ۲- چه کسی می خواهد فقیر باشد؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال فقیران در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است." (متی ۵ : ۳)

اولین خوشا به حال از ما می خواهد که توجه داشته باشیم که آنچه ما فکر می کنیم که بد است، در واقع ممکن است که خوب باشد. در اصل، عیسی می گوید: " شادترین و خوشبخت ترین افراد، کسانی هستند که شدیداً نیازمند می باشند."

در نگاه اول، این منطقی به نظر نمی رسد. چون روح ما، بخشی از وجود ماست که بیش از همه به خدا شباهت دارد، به نظر می رسد که شاید بهتر باشد که در روح غنی باشیم. اما با وجود اینکه روح انسانی ما، بخشی است که بیشتر از همه به خدا شباهت دارد، با اینحال روح ما بخشی از وجودمان می باشد که می تواند نقش خدا را بازی کند. خدا به ما ارادۀ آزاد داده است. ما می توانیم انتخاب کنیم که به روش خودمان کارها را انجام دهیم.

اغلب اوقات، افراد موفق می توانند به مدت طولانی به گونه ای عمل کنند که انگار همه چیز تحت کنترلشان می باشد. آنها زندگی خود، "قلمروهای پادشاهی خود" را نسبتاً خوب مدیریت می کنند. و چون چیزهایی که دنیا به آنها عرضه می کند، باعث رضایتشان می شود، همین چیزها را هم دریافت می کنند. آنها ماشین، خانه، زندگی خوب دارند و سخت است که گاهی اوقات به آنها غبطه نخوریم. به هر حال، اگر قلب ما متعلق به آسمان است، هرگز شادی خود را در چیزهای مادی نخواهیم یافت.

عیسی می گوید افرادی که شکسته هستند و افرادی که نمی توانند همه چیز را در کنار هم نگاه دارند، بهترین کاندیدها برای ملکوتش می باشند. خبر خوش این است که، خدا با خوشحالی ما را می پذیرد:

"خداوند نزدیک شکسته دلان است و کوفته شدگان در روح را نجات می بخشد." (مزامیر ۳۴ : ۱۸)

اقرار به ناتوانی خود در حضور خدا، ما را به شکل کاملاً تازه ای در برابر او قرار می دهد. ما به شکل کاملتری مفهوم فیض را یاد می گیریم.

"زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته اید- و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست- و نه از اعمال، تا هیچ کس نتواند به خود ببالد." (افسسیان ۲ : ۸ – ۹ )

پیشنهادی برای تف ّکر عمیق و یادداشت کردن:

در چه قسمتهایی از زندگی خود، بیشتر از همه به خدا نیاز دارید؟

روز ۳- عیسی پادشاهی خود را به زمین می آورد

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال فقیران در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است." ( متی ۵ : ۳)

عیسی "پادشاهی آسمان" را به کسانی وعده می دهد که در روح فقیر هستند. آیا واقعاً منظورش این است که آنها به بهشت خواهند رفت؟

وقتیکه ما با دقّت اناجیل را می خوانیم (متی، مرقس، لوقا و یوحنا)، متوجه می شویم که عیسی اغلب اوقات در مورد پادشاهی آسمان صحبت کرد، که گاهی اوقات آنرا پادشاهی خدا نامید. وقتی عیسی موعظۀ خود را شروع کرد، اینطور گفت:

" زمان به کمال رسیده و پادشاهی خدا نزدیک شده است. توبه کنید و به این خبر خوش ایمان آورید." ( مرقس ۱ : ۱۵)

با آمدن عیسی، پادشاهی خدا به زمین رسید. و همه چیز شروع به تغییر کرد!

به مدت خیلی طولانی، مردم تحت فرمانروایی ستمگرانۀ پادشاهیهای زمینی وهمچنین تحت اسارت شیطان و گناه زندگی کرده بودند. عیسی اعلام کرد که پادشاهی خدا از طریق خودش که پادشاه می باشد، از راه رسید. و تمامی پادشاهیهای دیگر در برابر سلطنت او زانو خواهند زد. ( به مکاشفه ۱۷ : ۱۴مراجعه کنید).

عیسی با شفای بیماران، اخراج دیوها، متوقف کردن طوفانها، تکثیر غذا برای هزاران نفر، حتی زنده کردن مرده، اقتدار خود را بر روی زمین نشان داد. او بر روی صلیب و با رستاخیز، شیطان، گناه و مرگ را شکست داد. حتی قبر نتوانست عیسی را شکست دهد.

وقتی شما اقرار می کنید که از نظر روحانی فقیر و گمشده هستید، و به عیسی به عنوان نجات دهنده و خداوند خود ایمان می آورید، در همان لحظه وارد پادشاهی او می شوید، نه در زمان مرگ. شما متعلّق به پادشاه هستید! و دقیقاً مثل همان تغییراتی که در اناجیل اتفاق افتاد، زندگی شما هم تغییر می یابد! روح القدس، زندگی شما را تبدیل می کند. این دعاها به شما کمک کرده و شما را برای بعضی از این تغییرات آماده خواهند کرد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

با دقّت به کلمات دعای عیسی در متی ۶: ۱۰ نگاه کنید : " پادشاهی تو بیاید. ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می شود، بر زمین نیز به انجام رسد." به نظر شما عیسی چگونه می خواهد دنیایی را که شما در آن زندگی می کنید، تغییر دهد؟ اکنون زمانی را به نوشتن افکار و نظرات خود اختصاص دهید، و با دعا و ستایش، عیسی را به دنیای خود وارد کنید.

روز ۴- غرور مانع از کار خدا در زندگی ما می شود

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال فقیران در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است. " ( متی ۵ : ۳)

اگرچه عیسی از این اقتدار شاهانه برای شفا، آزادی افراد از دیوها، و انجام معجزات دیگر استفاده کرد، اما افرادی را که اشتیاق نداشتند، وادار به یادگیری نکرد. با اینحال او به رهبران مغرور مذهبی زمان خود، هشدار داد:

" آمین، به شما می گویم، َخراجگیران و فاحشه ها پیش از شما به پادشاهی خدا راه می یابند." (متی ۲۱ : ۳۱)

رهبران مذهبی چنین "گناهکارانی" را خوار می شمردند و عیسی را به خاطر غذا خوردن با آنها قضاوت می کردند. اما اینها همان افرادی بودند که به راههای گناه آلود خود اعتراف می کردند. آنها فقیران در روح بودند که نیاز خود را به خدا تصدیق می کردند و در کنار پاهای عیسی می نشستند. عیسی گفت که خدا این افراد را بلند می کند، نه کاتبان و فریسیانی را که خود را عادل می شمردند. او تعلیم داد که عادل شمردن خود در حضور خدا و دیگران، باعث سرافرازی توسط خدا نمی شود. بلکه باعث خواری می شود. (لوقا ۱۸: ۹ – ۱۴)

اگر فکر می کنید که می توانید بدون فروتنی در حضور خدا و دیگران، زندگی خود را مدیریت کنید، رفتار شما برخلاف فقر در روح می باشد. شما به ملکوت خود می چسبید و به دنبال راه خدا نیستید. به هر حال، وقتی ما فکر می کنیم که همه چیز را تحت کنترل خود داریم، با یک خیال باطل زندگی می کنیم. بله، خدا مقداری کنترل و مسئولیت به ما می دهد. اما عیسی به وضوح می گوید: " ... جدا از من هیچ نمی توانید کرد. ( یوحنا ۱۵ : ۵)

تبدیل در زندگی ما، زمانی اتفاق می افتد که یاد می گیریم به مسیح تکیه کنیم. فقیران در روح می پذیرند که عدالت آنها در برابر ق ّدوسیت خدا " پارچه های کثیف" است. (اشعیا ۶۴ : ۶) آنها متوجه می شوند که در همه چیز به او نیاز دارند- هم برای نجات و هم برای تغییر روزانه در زندگی خود. وقتی ما در ایمان آرام می گیریم، تغییر اتفاق می افتد. وقتی ما به جایی می رسیم که دیگر قدرتی نداریم، خدا آماده است که به ما قدرت ببخشد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

لوقا ۱۸ : ۹ – ۱۴ و اول پطرس ۵ : ۵ – ۶ را بخوانید. این دو عبارت به ش ّدت به ض ّد رفتار غرورآمیز صحبت می کند. وقتی آنها را می خوانید، از روح القدس بخواهید که هر غروری را که در زندگیتان می باشد، به شما نشان بدهد. افکار خود را به صورت دعا در زیر بنویسید.

۳. خوشا به حال ماتمیان

روز ۵- آیا چیزی به عنوا ِن "غم و اندوه خوب" وجود دارد؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال ماتمیان، زیرا آنان تس ّلی خواهند یافت." ( متی ۵ : ۴)

به نظر عجیب می رسد، اینطور نیست؟ دوباره، به نظر می رسد که انگار عیسی از ما می خواهد در مورد چیزی که احساسات منفی را برمی انگیزاند، تفک ّر مثبتی داشته باشیم. ما غالباً فکر می کنیم که ماتم، فقط مربوط به مراسم تشییع جنازه می باشد. اما تا زمان بازگشت عیسی، ماتم، بخشی از زندگی می باشد، نه فقط بخشی از مرگ.

ما در یک دنیای سقوط کرده زندگی می کنیم. ما موجودات ناکاملی هستیم که در یک مکان ناکامل زندگی می کنیم. بنابراین، ما با شکست و درد مواجه خواهیم شد. این حقیقت است و عیسی هرگز حقیقت را نادیده نمی گیرد. او می داند که اگر ما می خواهیم زندگی معناداری داشته باشیم، باید ضرر و زیان، و غم و اندوه را تجربه کنیم. عیسی ما را تشویق می کند که مستقیماً با آن مواجه شویم. او می داند که در برخورد صادقانه با ضرر و زیانهای خود، سود عظیمی وجود دارد.

"دل حکیمان در خانۀ ماتم است، دل احمقان در خانۀ بزم." ( جامعه ۷ : ۴)

اماخانۀماتم،مکانجذابینیست.مامیخواهیمفرارکنیم،بنابراینغالباًحّواسخودراباخوشیهایمّوقتپرتمیکنیم،تاازدرد دوری کنیم. به هر حال، ماتم، بهترین عکس العمل ما نسبت به درد است. غم و اندوه نشان می دهد که ما می دانیم که چیز باارزشی را از دست داده ایم. گاهی اوقات این ضرر و زیان از طریق گناه خودمان یا از طریق گناهان دیگران به ض ّد ما حاصل می شود.

ماتم، ما را از ناباوری دور می کند- "چطور چنین چیزی می توانست برای من اتفاق بیفتد؟" – از میان غم، آسیب، خشم و یأس به سوی آرامی. این مسأله نیاز به زمان دارد، اما مانع از این می شود که تا ابد در گذشته زندگی کنیم، در زیر بار غم و تأسف. این به ما اجازه می دهد که رو به جلو حرکت کنیم.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

دعایی در رابطه با غم و اندوهی که در درون خود نگاه داشته اید، برای خدا بنویسید. احساسات منفی خود را ابراز کنید.برای عده ای از شما این کار، دشوار خواهد بود.

به یاد داشته باشید که دلیل داشتن مزامیر این است که داوود دعاهای خود را می نوشت. بعضی از دعاهای او احساسات بسیار منفی را ابراز می کنند، حتی خشم نسبت به خدا. ( به مزامیر ۱۳ و مزامیر ۳۸ نگاهی بیندازید). وقتی ما مزامیر منفی را می خوانیم، یاد می گیریم که خدا به ما اجازه می دهد که به روشهای مشابه دعا کنیم. او از ما می خواهد که واقعی باشیم، نه مذهبی!

روز ۶- تس ّلی را کجا جستجو می کنید؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال ماتمیان، زیرا آنان تس ّلی خواهند یافت." ( متی ۵ : ۴)

مردی شدیداً به خاطر زخمهایی که از جانب یکی از اعضای خانواده به او وارد شده بود، ناراحت بود. دوستی از او پرسید:" آیا به خودت اجازه می دهی که گریه کنی؟" آن دوست دید که این مرد عمیقاً دردی را در درون خود حمل می کند، و آنرا به مسیح نمی دهد.

آیا به طور مر ّتب دست از کار می کشید تا ببینید که در درون خود چه احساسی دارید؟

بسیاری از ما در کودکی پیغامهایی دریافت کرده ایم که غم و اندوه را در ما متوقف کرده است. "از گریه کردن دست بکش، وگرنه کاری می کنم که واقعاً گریه کنی!" مخصوصاً افرادی که در کودکی دچار آسیبهای روانی عمیقی شده اند، درد را در درونشان سرکوب کرده اند، به امید اینکه از یاد خواهد رفت.

اما بدون فرایند شفای خدا که در ماتم یافت می شود، زخمهای دردناک تا دوران بلوغ باقی می مانند. ما آسایش خاطر می خواهیم، بنابراین غالباً عادتهای گناه آلودی را ایجاد می کنیم تا درد را بی ح ّس کنیم. این عادتها برای عده ای از افراد، الکل یا استفاده نادرست از مواد مخ ّدر می باشد. برای عده ای دیگر، تماشای تصاویر مستهجن.

ع ّده ای از افراد با ُپرخوری یا ولخرجی، خود را تسلّی می دهند. عده ای از افراد با صرف ساعات نامحدود در مقابل تلویزیون یا بازیهای ویدیویی، جانهای زخمی خود را نادیده می گیرند.عده ای از افراد با کار بی رویه در طی سالها، غم خود را دفن می کنند. اما در همۀ این موارد، درد باقی می ماند. این اعتیادها در ذهن و فکر ما ریشه می اندازند. ما ارتباط خود را با زندگی سالم از دست می دهیم.

یک ُبت در فکر و ذهن ما، جایگزین خدا می شود. ما فکر می کنیم که باید برای داشتن زندگی شاد، چنین چیزی را داشته باشیم. اگر تسلیم ُبتها شویم، آنها به طور م ّوقت ما را در برابر درد تسکین می دهند. بنابراین، با تسلیم شدن در برابر خدا، رقابت می کنند. اما خداوند از ما می خواهد که به منشأ درد خود رسیدگی کنیم. چه چیزی واقعاً ما را آزار می دهد و ما با این درد چه کار کنیم؟

"همۀ نگرانیهای خود را به او بسپارید زیرا او به فکر شما هست." ( اول پطرس ۵ : ۷)

وقتی ما برای شفا و تسلّی عمیق به خدا رو می کنیم، ق ّوت می یابیم که به " ُبتهای" خود، نه بگوییم.

"و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، یعنی روح راستی ..." ( یوحنا ۱۴: ۱۶ – ۱۷)

این کلمه ای که عیسی بر ای روح القدس به کار برد، با کلمه ای که در متی ۴:۵ به کار رفته، هم ریشه می باشد: "آنان تسّلی خو اهند یافت.." ما توسط تسلّی دهنده، روح خدا، تسلّی می یابیم!

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

از این دو مزمور برای دعا و نوشتن افکار خود استفاده کنید: مزمور ۳۴: ۱۸ و مزمور ۱۴۷ : ۳. به خداوند بگویید که در کدام قسمت به تسلّی او نیاز دارید.

روز ۷- آیا نزد طبیب متعال خواهید رفت؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال ماتمیان، زیرا آنان تسلی خواهند یافت." ( متی ۵ : ۴)

یک بار یک بازیکن فوتبال با درد شدیدی به ملاقات یک دکتر رفت. او یک ُدمل چرکی بزرگی در پشت خود داشت. رنگ آن قرمز روشن بود و در مرکز آن یک سفیدی بود.

دکتر داستان را تعریف می کند: " من می دانستم که باید آنرا باز کرد و تمیز کرد، اما این را هم می دانستم که درد آزاردهنده ای خواهد داشت. اما این مرد جوان بسیار آماده بود که این درد را تحمل کند، به طوریکه چشمهای خود را بست و خود را برای کاری که باید انجام می دادم، آماده کرد. در طی چند روز، پشت او شفا یافت."

هیچ یک از ما درد را دوست نداریم. ما یا انکار می کنیم که مشکل داریم، یا از مواجهه با آن، طفره می رویم. اما مانند این بازیکن فوتبال، ح ّق انتخاب داریم. ما می توانیم به عیسی، طبیب متعال، اجازه بدهیم که زخمهای ما را باز کند و شفا دهد، یا می توانیم همچنان با عادتهای گناه آلود، درد خود را بی ح ّس کنیم.

"ماتم" به شیوه های گوناگونی نشان داده می شود. اما همیشه به همراه تصدیق احساسات عمیق درونیمان می باشد، و این باعث می شود، که به طریقی، به خاطر چیزیکه از دست داده ایم، محزون شویم. عده ای از افراد می ترسند که اگر گریه کنند، دیگر هرگز نمی توانند گریۀ خود را متوقف کنند.

عده ای دیگر نمی خواهند که با خشم خود نسبت به گناهانی که نسبت به آنها انجام شده، ارتباط برقرار کنند، چون می ترسند که مرتکب عمل هولناکی شوند. اما چنانکه در روز ۵ گفتیم، عیسی از ما می خواهد که با واقعیت مواجه شویم.

مهم است که به خاطر گناهانی که مرتکب شده ایم، محزون شویم، و ما نباید گناهانی را که دیگران نسبت به ما مرتکب شده اند و درد هولناکی را که به همراه داشته، انکار کنیم .

به یاد داشته باشید... عیسی می گوید خوب است که ماتم کنیم، و این کار باعث تسلّی ما می شود. آیا می توانید آنقدر به او اعتماد کنید که این کار را آغاز کنید؟

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

پولس رسول می گوید که گاهی اوقات ما تجربه می کنیم که روح القدس با ناله هایی بیان ناشدنی برای ما دعا می کند. ( به رومیان ۸ : ۲۶ – ۳۷ نگاهی بیندازید). آیا اکنون حاضرید درد خود را برای او باز کنید؟

۴. خوشا به حال حلیمان

روز ۸- کنترل زندگی خود را به خدا بسپارید

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال حلیمان، زیرا آنان زمین را به میراث خواهند برد." (متی ۵: ۵)

همۀ ما مشتاقیم که در آزادی زندگی کنیم. اما آزادی حقیقی چیست؟ برای ما دشوار است که درک کنیم که محدودیتها به ما کمک می کنند که آزاد باشیم! به عنوان نمونه، ریلهای خط آهن، مسیر حرکت قطار را محدود می کنند، با اینحال این ریلهای خط آهن، مسیر را برای قطار و برای دیگران ایمن می سازند.

وقتی ما حلیم هستیم، تسلیم محدودیتهای صحیح می شویم و حتی به خاطر آنها شادمان هستیم. ما نیازی نداریم که همه چیز به روش ما انجام شود. یکی از راههای ترجمۀ مزمور ۱۱۹ : ۳۲ این است:

"من در مسیر فرمانهای تو می دوم، چون تو قلب مرا آزاد ساخته ای."

تسلیم راه خدا شدن، آزادی و انرژی می بخشد!

کلمۀ یونانی حلیم در این عبارت پراتس (PRAUTES) می باشد، یعنی" قدرت کنترل شده". وقتی یک اسب آرام و رام می شود، نسبت به سوارکار خود پاسخگو می شود. پراتس این حالت رام و پاسخگویی را توصیف می کند.

حلیم بودن یعنی ما از طرز فکر خود روگردانده و راه خدا را باور کرده و بر طبق آن رفتار می کنیم. راه او این است که یاد بگیریم که با روح او هدایت شویم (به رومیان ۸ : ۱۲ – ۱۴نگاهی بیندازید). عده ای از ما می خواهیم که خدا در کنار ما باشد، اما ما واقعاً نمی خواهیم که تغییر کنیم. انگار دعا می کنیم که: "من ارادۀ تو را به روش خودم می خواهم." ما هنوز آماده نیستیم که روح مستقّل خود را تسلیم کنیم.

یک روح مستقّل هیچ سهمی در بنای ملکوت خدا ندارد. خدا کاملاً متع ّهد به سلامتی و خوشی ماست، اما تا زمانیکه زندگی خود را کاملاً تسلیم خدا نکرده ایم، او نمی تواند کار زیادی با زندگیمان انجام دهد.

"سپس به همه فرمود: "اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، هر روز صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید." (لوقا ۹ : ۲۳)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

ما از طریق ایمان به مسیح، از روح متّولد شده ایم. چنانکه در غلاطیان ۵، پولس با ایماندارانی صحبت می کند که روح را دارند اما باید یاد بگیرند که "به روح رفتار کنند" آنها غالباً در نفس زندگی می کنند. یاد نگرفته اند که تسلیم راههای خدا شوند و در همۀ کارهای خود، ثمرۀ نیکو بیاو رند.

بر روی غلاطیان ۵ : ۱۶ – ۲۶ عمیقاً تفکر کنید. آیا روح القدس قسمتهایی از زندگیتان را به شما نشان می دهد که نیاز به هدایت و کنترل او دارد؟ آیا اکنون حاضرید آن قسمتها را به او تسلیم کنید؟

روز ۹ - به کاری که خدا از طریق دیگران در شما انجام می دهد، اعتماد کنید

عمیقاً تفکر کنید: "خوشا به حال حلیمان، زیرا آنان زمین را به میراث خواهند برد." (متی ۵: ۵)

حلیم بودن فقط به این معنا نیست که زندگی خود را به خدا بسپاریم. شاید یکی از دشوارترین جنبه های ایمان به خدا این باشد که به او اعتماد کنیم که از شخص دیگری برای کمک در سفرمان استفاده کند. اگر در گذشته مأیوس و ناامید شده ایم، به ما خیانت شده، یا توسط دیگران زخمی شده ایم، حالا دیگر چرا باید به کسی اعتماد کنیم؟

همیشه کار راحتی نیست که به کمک دیگران در طی سفر زندگیمان اعتماد کنیم، اما این راه خداست. او غالباً انتخاب می کند که از طریق دیگران در ما کاری انجام دهد و از ما می خواهد که بارهای یکدیگر را حمل کنیم. (غلاطیان ۶ : ۲) او از افرادی که در این مسیر جلوتر هستند، استفاده می کند که ما را بلند کنند و راه را به ما نشان دهند. حتی ایمانداران جوانتر هم می توانند به ما کمک کنند.

حلیم بودن تأثیر خوبی بر ما می گذارد. دریافت هدایت از دیگران، نشان می دهد که ما می دانیم که نیاز به کمک بیرونی داریم. ما به خاطر باهوش تر یا روحانی تر بودن دیگران، تسلیم آنها نمی شویم. ما این کار را انجام می دهیم چون اعتماد داریم که خدا از طریق دیگران در زندگی ما کار می کند. هیچ بخشی از بدن نمی تواند به دیگری بگوید: "نیازی به تو ندارم." (اول قرنتیان ۱۲ : ۲۱)

اگر ما اجازه بدهیم که این حقیقت زیبا در جانهای ما ریشه بدواند، چیز فوق العاده ای در بدن مسیح اتفاق می افتد. ما به شکلی کاملاً متفاوت از دنیا، در این جهان زندگی خواهیم کرد. دنیا، اطاعت شادمانه ما نسبت به خدا و اطاعت خالصانه و فروتنانه ما نسبت به یکدیگر را خواهد دید. ما یک جامعۀ سالمی خواهیم بود! افراد بسیاری با دیدن چنین چیزی به سوی مسیح جذب می شوند.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

اول قرنتیان ۱۲ : ۱۴ – ۲۷ را بخوانید. به چه طریقهایی به خدمت ایمانداران دیگر در زندگی خود نیاز دارید؟ شما چه عطایایی دارید که می توانید به دیگران بدهید؟ پاسخهای خود را بنویسید و دعا کنید که خدمت دربدن مسیح، در میان شما و ایمانداران اطرافتان رشد کند.

روز ۱۰- تغییر غالباً به آرامی اتفاق می افتد، اما خدا به شکل عمیقی کار می کند

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال حلیمان، زیرا آنان زمین را به میراث خواهند برد." (متی ۵: ۵)

در دو روز آخر به این موضوع پرداختیم که حلیم بودن چیست. اما حلیم بودن چگونه به بخشی از شخصیت ما تبدیل می شود؟ شاید ما از ارادۀ قوی خود که با راههای خدا مقابله می کند، آگاه باشیم، مانند یک اسب وحشی که نمی خواهد تحت هدایت کسی باشد. پس ما چگونه تغییر کنیم؟ زندگی کردن " قدرت خدا تحت کنترل او" ( راه دیگری برای تعریف حلیم بودن)، کار آسانی نیست. اما با وجود کلافگی خود، فراموش نکنیم که- عیسی، حلیم بود. او همیشه کاری را انجام می داد که مایۀ خشنودی پدرش می شد. ما هم می خواهیم که مثل او باشیم، آیا اینطور نیست؟ ( به یوحنا ۸ : ۲۹ نگاهی بیندازید).

در غلاطیان ۵، پولس رسول، حلیم بودن را به عنوان میوۀ روح مطرح می کند. (به غلاطیان ۵: ۲۲ – ۲۳ نگاهی بیندازید.) چقدر مهم است که این را به یاد داشته باشیم: توسط روح القدسی که در ما ساکن است، شخصیت مسیح در ما شکل گرفته است. آیا به این معناست که ما هیچ کاری انجام ندهیم و به شکلی بی اراده منتظر شویم تا عیسی ما را تغییر دهد؟ هم عیسی و هم رسولان در عهد جدید به وضوح می گویند که ما نقش فعالی را بازی می کنیم، اما خدا آنرا در ما می سازد.

گاهی اوقات ما آرزو می کنیم که ای کاش عیسی در یک لحظه ما را تغییر می داد، اما شخصیت مسیح سال به سال در ما شکل می گیرد، وقتیکه ما در عیسی می مانیم. ( به یوحنا ۱۵: ۱ – ۸ نگاهی بیندازید) او چیزهای زیادی برای تعلیم به ما دارد، پس ما در حالت پاسخگویی نسبت به روح او می مانیم، یاد می گیریم که آن اسب وحشی را در درون خود کنترل کنیم. کم کم، حلم مسیح به ما احساس خوبی می دهد. خوشحالیم که متعلّق به او هستیم. به گذشته نگاه می کنیم و برای مکان جدیدی که خدا به ما داده، شکرش می کنیم.

وعدۀ عیسی را به یاد داشته باشید: افرادی که زمین را به میراث می برند، افرادی نیستند که اراده ای قوی دارند و خشن می باشند. روزی می رسد که خدا زمین را به حلیمان خواهد بخشید. هللویا! حلیمان، صبورانه منتظر رسیدن آن روز هستند، و مشتاقانه برای آن دعا می کنند. (متی ۶ : ۱۰)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

یوحنا ۱۵ : ۱ – ۱۱ را بر زندگی خود دعا کنید. اگر مایلید، دعای خود را بر روی خطوط زیر بنویسید.

۵. خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت

روز ۱۱- عیسی، واقعاً از ما چه انتظاری دارد؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا آنان سیر خواهند شد." (متی ۵ : ۶)

یوحنا ۴ در مورد مکالمۀ عیسی با یک زن صحبت می کند، زنی که او بر سر چاهی در سامره ملاقات کرد. وقتی عیسی صحبت می کرد، کلامش به این زن امید می بخشید. او گذشتۀ این زن را می دانست، او می دانست که این زن چقدر ناامید و بیچاره می باشد، چطور از یک رابطه وارد رابطه ای دیگر شده و هیچ چیز رضایت بخشی پیدا نکرده است. اما عیسی به او گفت:

" اگر موهبت خدا را درمی یافتی و می دانستی کیست که از تو آب می خواهد، تو خود از او می خواستی، و به تو آبی زنده عطا می کرد." ( یوحنا ۴ : ۱۰)

این خوشا به حال چهارم، ما را از فرمانبرداری و تسلیم، به جایی می برد که عیسی را به طور شخصی تر می شناسیم؛ ما تشنۀ آبی می شویم که او می دهد. چنانکه نگاه ما به عیسی است، شخصیت خدا را در درون خود منعکس می کنیم. تمرکز ما از اجتناب کردن از انجام عمل خطا به سوی تمایل خالصانه به انجام عمل درست منتقل می شود.

ما به جایی فراتر از تلاش برای کنترل کردن گناه خود می رسیم و بیشتر بر روی شباهت به عیسی تمرکز می کنیم، انگیزۀ ما محبت خواهد بود، نه احساس گناه یا ترس. این گرسنگی حقیقی برای عدالت می باشد. ما عمیقاً از خود مسیح سیر می شویم.

وقتی ما با شکستگی نزد خدا می آییم و درد خود را به او می دهیم، او از ما استقبال می کند ( متی ۵ : ۳ – ۴) برگرداندن زندگی خود به سوی خدا و تسلیم هدایت خدا شدن، باعث خشنودی او می شود. (متی ۵ : ۵) اما وقتیکه عمیقترین اشتیاق ما این است که شخصیت مسیح در ما شکل بگیرد و روزانه در دوستی با او راه برویم، خداوند بسیار شاد می شود! (متی ۵ : ۶) آیا شما گرسنه و تشنۀ چنین چیزی هستید؟

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

عهدجدید تعلیم می دهد که ایمان به مسیح، ما را از یک زندگی که انگیزۀ آن تلاش برای حفظ شریعت می باشد (تحت کنترل ترس) به یک زندگی سوق می دهد که تحت هدایت محبت می باشد. والدین ما، از بیرون، ما را کنترل می کنند، تا ما کار درست را انجام دهیم. دولتها، و گاهی اوقات کلیساها هم همین کار را می کنند.

شریعتها و قوانین برای مدتی به ما خدمت می کنند، اما ارزشهای ملکوت که عمیقاً در قلب ما ریشه می کنند، همان چیزی است که عیسی می خواهد در ما بنا کند. حدود ۶۰۰ سال پیش از مسیح، ارمیای نبی نبّوت کرد که این در یک عهد جدید اتفاق می افتد. ارمیا ۳۱ : ۳۳ – ۳۴ را بخوانید. دعایی را بنویسید و در آن از خداوند بخواهید که شریعت خود را در قلب شما بنویسد، تا شما حقیقتاً خدا را بشناسید و او را محبت کنید.

روز ۱۲- مفهوم واقعی گرسنگی برای عدالت چیست؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا آنان سیر خواهند شد." ( متی ۵ : ۶)

زندگی سولُس تارسوسی از یک زندگی مذهبی شریعتگرا و جفا رساندن به مسیحیان به زندگی در خوشی، آزادی و آرامش تبدیل شد. او زندگی کردن با ایمان به عیسی را دریافت. او کاملاً به صلیب مسیح به عنوان قربانی گناهش ایمان آورد. او می دانست که کاملاً بخشیده شده و از طریق ایمان، خدا او را پذیرفته است، نه به خاطر اعمال مذهبی خود که سعی داشت خدا یا انسان را خشنود کند. سولُس، که ما اکنون او را پولس رسول می خوانیم، می نویسد:

"فیض خدا را باطل نمی شمارم، زیرا اگر پارسایی از راه شریعت به دست می آمد، پس مسیح بیهوده مرد." ( غلاطیان ۲ : ۲۱)

در خوشا به حال امروز، عیسی در مورد گرسنگی برای عدالتی که حاصل بالا رفتن از نردبان مذهب برای یافتن خدا می باشد، صحبت نمی کند. جستجوی ما برای یافتن خدا با تلاش خودمان، همیشه ما را در کلافگی و خلأ روحانی رها می کند. عیسی می خواهد که ما از نظر روحانی، ُپر باشیم. ما باید برای زندگی حقیقی به او نگاه کنیم. ( یوحنا ۶ : ۳۵)

در فیلیپیان ۳، پولس در مورد این صحبت می کند که چگونه در گذشته، به میراث و اعمال مذهبی خود اعتماد داشت. فکر می کرد که این چیزها به او جایگاه خاصی در برابر خدا می دهند. بعد او می نویسد:

" اما آنچه مرا سود بود، آن را به خاطر مسیح زیان شمردم. بلکه همه چیز را در قیاس با ارزش برتر شناخت خداوندم مسیح عیسی، زیان می دانم ..." ( فیلیپیان ۳ : ۷ – ۸)

وقتی پولس، عطیۀ رایگان فیض از طریق مسیح را درک کرد، تمرکز خود را برای یافتن خدا از طریق حفظ شریعت، کنار گذاشت. او عمیقاً شروع به نوشیدن از آب حیاتی کرد که مسیح به رایگان می دهد. او عیسی را بیشتر و بیشتر می خواست. او می دانست که دیگر نمی تواند با تلاش شخصی خود به مذهب بچسبد، درحالیکه همزمان یاد می گرفت که به مسیح تکیه کند. او از "مذهب" روگرداند و با تمام قلبش به دنبال این بود که فقط مسیح را بشناسد.

و به خاطر اینکه اعتماد داشت که عیسی همۀ گناهانش را برداشته، قدرت تازه یافت- یعنی حیات روح القدس در درون او. فردا بیشتر در مورد آن صحبت خواهیم کرد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

سفر روحانی سولس، رهبر مذهبی، را بخوانید، کسی که مسیح را یافت و به پولس رسول تبدیل شد. او این داستان را در فیلیپیان ۳ :۱ – ۱۴ بیان می کند. بعد در مورد سفر خودش برای شناخت مسیح می نویسد. اکنون شما چه چیزی را برای شناخت خدا، به عنوان ضرر و زیان و زباله می شمارید؟

روز ۱۳- قدرت روح القدس در درون ما

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا آنان سیر خواهند شد." ( متی ۵ : ۶)

عیسی وعده می دهد که افرادی که گرسنه و تشنۀ عدالت هستند، سیر خواهند شد. اما ما چطور برای او گرسنه شویم، وقتیکه قلبمان به دو قسمت تقسیم شده است؟ گاهی اوقات ما به نان خشک گذشتۀ خود برمی گردیم. روش قدیمی زندگیمان می تواند شدیداً ما را به سوی خود بکشد. عیسی و رسولان تعلیم دادند که ما در گیر نبرد جسم به ضّد روح هستیم و باید در این نبرد، منفعل نباشیم (غلاطیان ۵ : ۱۷ و افسسیان ۴ : ۲۲ – ۲۴).

این نبرد روزانه شامل آگاهی از گناهانی می شود که ما به طور مک ّرر با آنها در کشمکش هستیم، و شامل جدایی از موقعیتهایی که ما را وسوسه می کنند. (متی ۵: ۲۹) اما خلاص شدن از عادات و تأثیرات بد، کافی نیست، ما باید عادات سالمی را ایجاد کنیم تا جایگزین عادات ویرانگر شود. (کولسیان ۳ : ۹ – ۱۰)

اغلب اوقات، جنگ روحانی، بسیار سخت است و گاهی اوقات ما لغزش می خوریم، بنابراین باید به حقایق بنیادین بازگردیم. انجیل، قدرت خدا برای نجات است. (رومیان ۱ : ۱۶ – ۱۷) ما نمی توانیم خودمان را نجات دهیم و نمی توانیم با قدرت خود، روشهای خود را تغییر دهیم. عیسی به این دنیا آمد تا گناهکاران درمانده را نجات بخشد، نه پارسایان را. (مرقس ۲ : ۱۷؛ رومیان ۷ : ۱۴ و رومیان ۲:۸)زندگی مسیح، خوشی مسیح، پیروزی مسیح، قّوت روزانهٔ ماست.

آیا تا بحال از دیگران خواسته اید که برای شما دعا کنند که ُپری روح خدا را دریافت کنید؟ آیا در کلام خدا می مانید تا هر روزه ذهن خود را تازه کنید؟

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

بر روی غلاطیان ۵ : ۱۶ – ۲۶ عمیقاً تفکر کنید و افکار خود را در زیر بنویسید. امروز از او بطلبید که به شکل تازه ای از روح القدس ُپر شوید.

روز ۱۴- برای شکست داد ِن دروغهای شیطان، حقیقت را اعلام کنید!

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا آنان سیر خواهند شد." ( متی ۵ : ۶)

این خوشا به حال، ما را به جلو سوق می دهد تا شخصیت مسیح را به دست آوریم. ما هنوز آنرا به طور کامل به دست نیاورده ایم، اما خدایی داریم که " نیستیها را به هستی فرامی خواند." (رومیان ۴ : ۱۷) ایمان ما که عدالت مسیح آنرا به رایگان به ما داده، چیزی است که ما را تبدیل می کند. این قدرتیست که شخصیت او را در ما ایجاد می کند.

ما با ایمان زندگی می کنیم، نه با دیدار.(دوم قرنتیان ۵ : ۶ – ۷). زندگی در ایمان به ما اجازه می دهد که واقعیت وعده های خدا را ببینیم، حتی پیش از اینکه همۀ آنها به تحقّق برسند. تمرکز ما از چیزهای دیدنی به چیزهای نادیدنی تغییر می یابد. ما معتقدیم که خدا کار خود را در ما به کمال می رساند، و یک دید و رویایی برای زندگی تازه مان ظاهر می شود.

وقتیکه ما محکومیت را رد می کنیم ( رومیان ۸ : ۱)، بیشتر نسبت به صدای شیطان در افکار خود آگاه می شویم. کتاب مقدس او را "م ّدعی" می نامد (مکاشفه ۱۲: ۱۰) او روز و شب در پیشگاه خدا بر ما اتهام می زند. شما می توانید مطمئن باشید که یکی از قدرتمندترین تاکتیکهای او این است که ذهن شما را با چیزهای منفی ُپر کند.

ما چگونه با دروغهای او مقابله کنیم؟ ما به همان طریقی که عیسی در بیابان عمل کرد، عمل می کنیم (لوقا ۴ : ۱ – ۱۳). هر بار که شیطان به عیسی حمله کرد، او حقایق کلام خدا را اعلام کرد. ایمانداران هم از عیسی یاد گرفته و حقایق خدا را حفظ کرده و به آن جنبۀ شخصی می دهند تا ذهن خود را تازه کنند.

همانطور که شیطان هویت عیسی را در بیابان مورد سؤال قرار داد، او از هویت ما در مسیح نیز متنفّر است. او نمی خواهد که ما به کاری که خدا برای ما انجام داده، ایمان داشته باشیم. ماندن در کلام خدا از ما محافظت خواهد کرد.

ضمیمه ای که در انتهای این کتاب می باشد، حقایقی را دربردارد که می توانید آنها را حفظ کنید و به آن جنبۀ شخصی ببخشید.(به تأییدیه های ایمان). وقتی آیات کتاب مقدس را می خوانید، چیزهای بیشتری پیدا خواهید کرد. آنها را یاد بگیرید، برای خود اعلام کنید، بر روی آنها محکم بایستید. حقایق خدا زندگی شما را تغییر خواهد داد. ( یوحنا ۸ : ۳۱ – ۳۲)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

به تأییدیه های ایمانمراجعه کنید و حقایقی را انتخاب کنید که به ض ّد دروغهایی می باشد که شیطان غالباً به شما می گوید. آنها را در زیر بنویسید.

سپس، آنها را حفظ کنید و به آنها جنبۀ شخصی ببخشید. آنها را به دشمن جان خود اعلام کنید، همچون عیسی که حقیقت را به شیطان اعلام می کرد، و گاهی اوقات آنها را مرور کنید.

۶. خوشا به حال رحیمان

روز ۱۵- به اشخاص رحیم تری تبدیل شویم

عمیقاً تفکر کنید: "خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد." ( متی ۵ : ۷)

به عنوان افرادی که بواسطۀ محبت نجات دهنده مان، امید و تسلّی یافته ایم، آنرا با افرادی که خدا سر راهمان قرار می دهد، در میان می گذاریم. ما به سراغ افرادی می رویم که در کشمکش هستند، و وقتی آن چیز اندکی را که داریم با آنها قسمت می کنیم، خدا بیشتر به ما می دهد.

او می داند که هر چه بیشتر به دیگران بدهیم، بیشتر برای خودمان خواهیم یافت. البته که ظرفیت ما برای دریافت نیکویی خدا مانند ظرفیت یک فنجان برای ُپرشدن از اقیانوس می باشد. به هر حال، وقتی ما اجازه می دهیم که نیکویی او از ما جاری شود، ما بیشتر شبیه یک لوله می شویم تا یک فنجان. بنابراین وقتی جریان فیض را به سوی افراد دیگر جاری می کنید، جریان درونی هم در شما افزایش می یابد. وقتیکه این نیکویی از طریق شما به سوی دیگران جاری شود، شما از نیکویی خدا لذت بیشتری خواهید برد. در حقیقت، عیسی می گوید که دادن از گرفتن فرخنده تر است. ( اعمال ۲۰: ۳۵)

هر چه بیشتر جان خود را می شناسیم، بیشتر می توانیم گناهان و شکستهای دیگران را درک کنیم. وقتی به داستان آنها گوش می کنیم، بیشتر و بیشتر می بینیم که چه چیزی مردم را به سوی نومیدی و جدایی سوق می دهد و چرا عده ای از افراد به اعتیاد و تجاوز متوّسل می شوند. ما "کمتر" یا "بهتر" از آنها نیستیم. وقتی قلب خود را به سوی جریان رحمت باز می کنیم، قضاوتها و غرض ورزیهای ما از بین می رود. ما می بینیم که همه مثل هم هستیم.

" در این باره هیچ تفاوتی نیست. زیرا همه گناه کرده اند و از جلال خدا کوتاه می آیند. اما به فیض او و به واسطۀ آن بهای رهایی که در مسیح عیسی است، به رایگان پارسا شمرده می شوند..." ( رومیان ۳ : ۲۲ – ۲۴)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

آیا در قلب خود نسبت به دیگران رفتار قضاوت کننده می بینید؟ از خداوند بخواهید که به شما کمک کند تا هر روزه نیاز خود را به فیض او دیده و بتوانید آنرا به دیگران نیز منتقل کنید.

روز ۱۶- آیا زخمهای دوران کودکی شما شفا یافته است؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد." ( متی ۵ : ۷)

بخشش، راه شفای زخمهاییست که حاصل از گناهان دیگران نسبت به ما می باشد. گاهی اوقات، آن گناهان به دوران کودکی ما برمی گردد.

شاید اعضای خانواده مان یا همشاگر دیهایمان به طور مکّرر ما را مسخره کرده اند. مشاجرهدر خانه، طلاق، خشونت فیزیکی بر علیه ما- همۀ این چیزها در آسیب رساندن به احساسات ما سهیم هستند. همچنین "رازهای خانوادگی" شرم آور، مانند اعتیاد به مواد مخدر و الکل، جنایت و غیره، باعث می شود که احساس کنیم که لیاقت محبت را نداریم.

شاید تمایلات جنسی ما هم آسیب دیده باشد. خدا رابطۀ جنسی را زیبا آفرید، هدیه ای که به زن و شوهر این توانایی را می دهد که به نزدیکترین و صمیمانه ترین شکل با هم سهیم شوند. به هر حال، وقتی از این هدیه برای تعرض جنسی به کودکان استفاده می شود، آنها از نظر روانی و عاطفی می شکنند. این عمل بر رابطۀ آنها با خدا و دیگران تأثیر می گذارد. آیا شما در کودکی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اید؟

اغلب اوقات، کودکان رفتار نادرست و نقص در خانه را به عنوان یک چیز طبیعی می پذیرند. شاید به اشتباه، خودشان را به خاطر گناهانی که بر علیه آنها انجام شده، مقّصر بدانند. اما وقتی به دوران بلوغ می رسیم، مهم است که درک کنیم که امروزه چگونه این چیزها در هویت ما سهیم بوده اند.

وقتیکه زندگیمان توسط اعمال دیگران آسیب دیده باشد، به راحتی تلخ می شویم. به هر حال، رنجش در طول زندگیمان، ما را به شخصی که به ض ّد ما مرتکب گناه شده متصل نگاه می دارد. بخشش ما را از آن زنجیرهای سنگین آزاد می کند.

وقتی ما نیکویی خدا و محبت او نسبت به خود را تأیید می کنیم، می توانیم با چیزی که در گذشته اتفاق افتاده، صلح برقرار کنیم.

"ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است تا فرزندان خدا خوانده شویم! و چنین نیز هستیم!"( اول یوحنا ۳ : ۱)

ما می تو انیم بخشش را انتخاب کنیم. ما قبلاً کوچک و ضعیف بودیم و با ما بدر فتاری می شد. حالا از طریق مسیح، قّوت می یابیم تا راه و روش او را انتخاب کنیم. وقتی افرادی که به ض ّد ما مرتکب خطا شده اند را به عنوان انسانهای شکسته ای مثل خودمان ببینیم، بخشش راحت تر می شود.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

به گناهانی فکر کنید که در کودکی نسبت به شما انجام شده است. شاید بعضی از آنها بسیار دردناک باشند. فکر می کنید که چه اعمالی بیشترین آسیب را به شما رسانده اند؟ در زیر بنویسید که چرا برای شما بسیار دشوار است که این گناهانی را که بر علیه شما انجام شده، ببخشید.( روزهایی که پیش رو داریم به شما کمک خواهد کرد که در مسیر بخشش پیش بروید. تمرکز امروز بر روی این است که به شما کمک کند تا گناهانی را که در گذشته نسبت به شما انجام شده، شناسایی کنید، گناهانی که هنوز با تلخی به آنها چسبیده اید.)

روز ۱۷- در ِد عمی ِق بخشش

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد." ( متی ۵ : ۷)

بخشش، دردناک است. عمیقترین بخش جانمان را لمس می کند. قلبمان فریاد می زند: "من نمی توانم این کار را بکنم!"

شاید پرسیدن این سؤال به شما کمک کند: " آیا خدا آنچه را که من از آن عبور می کنم، تجربه کرده است؟ آیا او هم مثل من مورد آزار و تجاوز، نفرت یا خیانت قرار گرفته است؟" یک سؤال مهمتر: " آیا من او را رنجانیده ام؟ چگونه؟"

اگر شما همسر بی وفایی دارید، از خودتان بپرسید:" آیا من نسبت به خدا بی وفا بوده ام؟" اگر فرزندتان ناسپاس و خودمحور می باشد، آیا شما تابحال چنین رفتاری نسبت به خدا داشته اید؟ آیا والدین شما نیازهایتان را نادیده گرفته اند؟ از خودتان بپرسید:" آیا من خدا را نادیده می گیرم و گوشهایم را برای شنیدن صدای او می بندم؟ "

وقتی عیسی بر روی زمین بود، مورد آزار قرار گرفت. او خوار و مردود شد. (اشعیا ۵۳ : ۳). یک دوست او را در ازای دریافت پول فروخت و بعد با یک بوسه به او خیانت کرد! دوستان نزدیکش، وقتیکه بیش از همیشه به آنها نیاز داشت، از نزدش گریختند. ملّتی که به مدت سه سال به آنها خدمت کرد و شفایشان داد، به ضّد او برخاستند و او را ُکشتند.

پدر آسمانیمان از ما می خواهد که مثل عیسی شویم و افرادی را که به ض ّد ما مرتکب گناه می شوند، ببخشیم. ما می توانیم از جانب آنها به نزد خدا برویم، چنانکه عیسی در هنگام رنج و عذاب هولناک بر روی صلیب چنین کرد- "ای پدر، اینان را ببخش..." (لوقا ۲۳ : ۳۴) عیسی نشان می دهد که حتی وقتیکه هنوز درد و شرم حاصل از اعمال بدی که برعلیه ما انجام شده را احساس می کنیم، می توانیم بخشیدن را انتخاب کنیم.

استیفان، اولین شهید مسیحی، از الگوی عیسی، هنگامیکه او را سنگسار می کردند، پیروی کرد. استیفان اینچنین دعا کرد:

"ای عیسای خداوند، روح مرا بپذیر!" سپس زانو زد و به آواز بلند ندا درداد که "خداوندا، این گناه را به پای ایشان مگذار." این را گفت و بخفت." ( اعمال ۷ : ۵۹ – ۶۰)

بله، بخشش، دردناک است، چونکه آن یک قربانی محبت می باشد. بخشش پدر آسمانیمان نسبت به ما، برای او هم ُپربها بود. او پسرش را داد! و حالا او می خواهد که قلبهای ما را تبدیل کند تا رحمت مسیح را نسبت به دیگران دریافت کنیم.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

"زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانی شما نیز شما را خواهد بخشید. اما اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید." ( متی ۶ : ۱۴ – ۱۵)

بر روی آیات بالا عمیقاً تفکّر کنید. انجیل عیسی به ما فرمان می دهد که بخشش را یاد بگیریم. از خداوند بخواهید که به شما قلبی رحیم نسبت به افر ادی بدهد که بر ضّد شما مرتکب گنا هشد هاند. در دی را که حسّ می کنید و افر ادی که بخشیدن آنها بر ایتان دشو ار است، همه را صادقانه با او در میان بگذارید.

روز ۱۸- زمانی را به بخشیدن و برکت داد ِن دیگران اختصاص دهید

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال رحیمان، زیرا بر آنان رحم خواهد شد." (متی ۵ : ۷)

اکنون زمان این است که هر آنچه را که در طول روزهای گذشته در مورد بخشش یاد گرفته اید، به کار ببرید. یک فهرست از افرادی تهیه کنید که نسبت به شما خطا کرده اند. هر اسمی که به ذهنتان می رسد، یادداشت کنید. این فرایند می تواند در طول چند روز یا حتی چند هفته انجام شود.

در مورد هر دوره از زندگی خود فکر کنید و از روح القدس بخواهید که آن کدورت و تلخی را که نسبت به کسی در قلب خود نگاه داشته اید، به شما نشان بدهد. نام افرادی را که باید به دست خدا بسپارید، بنویسید.

حال، با در نظر داشتن این تعلیم عیسی، تک تک این اسامی را مرور کنید:

"اما ای شما که گوش فرا می دهید، به شما می گویم که دشمنان خود را محبت نمایید و به آنان که از شما نفرت دارند، نیکی کنید. برای هر که نفرینتان کند برکت بطلبید، و هر کس را که آزارتان دهد دعای خیر کنید." ( لوقا ۶ : ۲۷ – ۲۸)

اسمی را از فهرست خود انتخاب کنید و آن شخص را نزد خدا بلند کنید. در حضور خدا، او را ببخشید. به یاد داشته باشید که بخشش، تصمیم نگه نداشتن گناه آن شخص به ض ّد اوست. شاید در حال حاضر هیچ محبتی نسبت به آن شخص احساس نکنید. این عمل هم به اندازۀ درد پاکسازی زخم عمیق، دشوار است. ما برای بخشیدن به کمک خدا نیاز داریم، و گاهی اوقات این عمل فرایندی به همراه دارد. شاید لازم باشد که از یک برادر یا خواهر مسیحی بخواهیم که در موارد دشوار به ما کمک کنند.

سپس، چنانکه عیسی در آیۀ بالا تعلیم می دهد، برای آن شخص دعا کنید. می توانید دعا کنید که آن شخص فیض عیسی مسیح و خوشی شناخت او را دریافت کند. این بزرگترین برکتی است که همۀ ما می توانیم دریافت کنیم. آیا می توانید تصور کنید که خدا آن شخص را برکت دهد و شما از این موضوع خوشحال باشید؟

به این ترتیب به فهرست خود بپردازید. در هر قدمی که برمی دارید، از خدا کمک بطلبید. اشتیاق شما برای پیروی از عیسی، حتی در این زمان دردناک، به او نشان می دهد که دوستش دارید. نتیجۀ آن، دوستی با خداست.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

از خدا تشکّر کنید که به شما کمک کرد که از تعلیم عیسی در مورد بخشش اطاعت کنید. در زیر، نظرات خود را در مورد این آیه بنویسید:

" آنکه احکام مرا دارد و از آنها پیروی می کند، اوست که مرا دوست می دارد؛ و آن که مرا دوست می دارد، پدرم او را دوست خواهد داشت و من نیز او را دوست داشته، خود را بر او ظاهر خواهم ساخت." ( یوحنا ۱۴ : ۲۱)

۷. خوشا به حال پاکدلان

روز ۱۹- یک قدم شجاعانه به سوی آزادی بردارید

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید." (متی ۵ : ۸)

مطالبی که در چند روز گذشته مطالعه کردیم، مربوط به یادگیری بخشیدن افرادی است که نسبت به ما مرتکب گناه شده اند. خوشا به حال امروز، ما را به یک خانه تکانی کامل در قلب خود برمی انگیزاند. باز کردن قلب خود در برابر نور جستجوگر عیسی، دشوارتر از بخشیدن دیگران می باشد. اما مسیح ما را به سوی نور خود فرامی خواند تا ما آزادی بیشتری به دست آوریم.

" اگر در کلام من بمانید، براستی شاگرد من خواهید بود و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد." (یوحنا ۸ : ۳۱ – ۳۲)

آیا آماده هستید قدمی بزرگ به سوی حقیقت بردارید، همه چیز را در مقابل نور قرار دهید؟ این عمل نه فقط در ابتدای ایمان، بلکه در سراسر زندگی مسیحیمان، ضرورت دارد. حتی به عنوان ایمانداران قدیمی می توانیم اجازه بدهیم که "زباله"در خانه مان انباشته شود. آشفتگیی را که در زندگی خود می بینیم، فوق از توانمان می شود. می توانیم مثل پولس رسول اعلام کنیم:

" مسیح عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات بخشد، که من بزرگترین آنهایم." (اول تیموتائوس ۱ : ۱۵)

پولس، حدود ۳۰ سال بعد از اینکه پیرو عیسی شد، این مطلب را نوشت. در طول این سالها، خدا کارهای عمیقی در او انجام داده بود. به هر حال، هر سال که پولس به عیسی نزدیکتر می شد، آگاهی او نسبت به قلب خود بیشتر می شد، چنانکه ارمیای نبی ۶۰۰ سال پیش از او نوشته بود:

" دل از همه چیز فریبنده تر است، و بسیار بیمار؛ کیست که آن را بشناسد؟" ( ارمیا ۱۷ : ۹)

گاهی اوقات ما فکر می کنیم که هر چه مّسن تر و در عیسی بالغتر می شویم، باید این تو انایی را داشته باشیم که با قّوت و عدالت خود، به راه خود ادامه بدهیم. اما پولس رسول می دانست که در سالهای بعدی زندگی خود، به اندازۀ سالهای اولیه، نیاز به قدرت نجاتبخش مسیح دارد. ما در برابر نور قد ّوسیت کامل عیسی، قلبهای تیرۀ خود را می بینیم. ما همیشه به نجات دهندۀ ُپرفیض خود نگاه می کنیم، نه به عدالت خود.

درحالیکه این خوشا به حال را بررسی می کنیم، به خداوند اجازه می دهیم که نورش را بر هر چیزی که او در حال حاضر برمی گزیند، بتاباند. دوباره کلام او را به یاد می آوریم: "خوشا به حال پاکدلان"، بنابراین از او می خواهیم که ما را عمیقاً پاک بسازد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

آنچه را که روح القدس از طریق این آیات به شما تعلیم می دهد، یادداشت کنید: متی ۵ : ۸؛ یوحنا ۸ : ۱۲؛ یوحنا ۳ : ۱۹ – ۲۱؛ اول یوحنا ۱ : ۵ – ۷.

روز ۲۰ – ایمان به فیض مسیح

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید." ( متی ۵ : ۸)

وقتی ما از فرمان مسیح پیروی می کنیم تا در نور راه رویم، ریاکاری، گناه رهبران مذهبی در دوران عیسی، را رد می کنیم. عیسی به شاگردان خود گفت:

" از خمیرمایۀ فریسیان که همانا ریاکاری است، دوری کنید. هیچ چیز پنهان نیست که آشکار نشود و هیچ چیز پوشیده نیست که عیان نگردد." ( لوقا ۱۲ : ۱ – ۲)

اما اجازه بدهید که در هر قدم از فرایند دردناک قرار دادن گناه خود در مقابل نور، حقیقت عبرانیان ۴ : ۱۴ – ۱۶ را از دست ندهیم:

"پس چون کاهن اعظمی والامقام داریم که از آسمانها در گذشته است، یعنی عیسی پسر خدا، بیایید اعتراف خود را استوار نگاه داریم. زیرا کاهن اعظم ما چنان نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که از هر حیث همچون ما وسوسه شده است، بدون اینکه گناه کند. پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیض را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد."

اکنون زمانی را به خواندن مکّرر آن اختصاص دهید. ماکاهن اعظم رحیمی داریم که ضعفهای ما را درک می کند. ایمان به فیض او در هر روز از زندگی خود، تنها راه حرکت به سمت جلو می باشد. فقط مسیح می تواند قلبهای ناپاک ما را پاک سازد. کار ما برای "پاکسازی خانه" این است که قلبهای تیرۀ خود را در مقابل نور قرار دهیم و سپس به سوی او روگردانیم.

مارتین لوتر( پدر اصلاحات پروتستان)، پیش از یافتن آزادی در مسیح، احساس می کرد که هر روزه باید با صرف ساعتهای بسیار برای توبه، بهای گناهان خود را بپردازد. او هرگز به این طریق آرامش نیافت.

وقتی ما درک می کنیم که عیسی "به سبب نافرمانیهای ما بدنش سوراخ شد" (اشعیا ۵۳ : ۵)، می بینیم که چقدر غم انگیز است که ما به خودمان آسیب می رسانیم. آیا ما می توانیم چیزی به قربانی او بیافزاییم؟ آیا این قربانی کافی نبود؟ احتمالاً تلاشهای ما برای کفارۀ گناهانمان، بیشتر از گناهی که خود را به خاطر آن مقصر می دانیم، خدا را می رنجاند.

این هدیه، رایگان است، اما عده ای از ما نمی توانیم از آن لذت ببریم چون احساس می کنیم که باید این پذیرش را کسب کنیم. تنها امید ما این است که از تلاشهای خود برای کسب محبت توبه کنیم و با شکرگزاری هدیۀ رایگان خدا را بپذیریم. از ابتدا تا انتهای مسیر زندگی مسیحیمان، با ایمان به کاری که مسیح بر روی صلیب برای ما انجام داد، زندگی می کنیم.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

بر روی غلاطیان ۲ : ۱۹ – ۲۱ و عبرانیان ۴ : ۱۴ – ۱۶ عمیقاً تفکّر کنید. آنچه را که خدا به شما تعلیم می دهد، یادداشت کنید.

روز ۲۱- به خدا اجازه بدهید که قلبتان را بیازماید – بخش ۱

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید." (متی ۵ : ۸)

شخص پاکدل، ارزش قرار دادن گناهان در مقابل نور را می داند. ما با کمک روح القدس این کار را انجام می دهیم:

"خدایا مرا بیازما و دلم را بشناس؛ مرا امتحان کن و دغدغه هایم را بدان. ببین که آیا در من راه اندوهبار هست، و به راه جاودانی هدایتم فرما." ( مزامیر ۱۳۹ : ۲۳ – ۲۴)

در این مزمور می بینیم که ما به تنهایی این آزمودن را انجام نمی دهیم. ما از خدا می خواهیم که به ما کمک کند. گاهی اوقات مرور مطالبی که کتاب مقدس به وضوح تعلیم می دهد که خدا را می رنجانند، مفید می باشد. چنانکه خود را در مقابل نور خداوند قرار می دهید، این آیات و سؤالات بعدی می توانند به شما کمک کنند. یا شاید خدا در مورد گناهان دیگری با شما صحبت کند که در مطالب زیر عنوان نشده است.

شاید در گذشته به دردناکترین بخشهای زندگی خود رسیدگی کرده اید و این کار برای شما دشوار نخواهد بود. یا شاید می خواهید از مواجه شدن با تاریکی درون خود فرار کنید. فرار نکنید! با دعا مطابق مزمور بالا و با شجاعت اجازه بدهید که روح القدس صحبت کند.

درحالیکه به سراغ این فهرست می روید(امروز و فردا)، به طور خلاصه و به طور خاص، بخشهای تاریک زندگی خود را که خداوند نورش را بر آن می تاباند، یادداشت کنید.

بی احترامی به والدین (تثنیه ۵ : ۱۶؛ امثال ۲۳ : ۲۲؛ متی ۱۵ : ۳ – ۹):

- شما چگونه به والدین خود بی احترامی کرده اید ( با زبان خود، رفتار خود، متعلّقات خود، وقت و زمان خود)؟

گناهان زبان (یعقوب ۳ : ۲ – ۱۲؛ متی ۵ : ۲۱ – ۲۲؛ خروج ۲۰ : ۷):

- آیا دروغ گفتن در زندگیتان عادت شده است؟ چه نوع دروغهایی می گویید؟

- آیا در مورد دیگران غیبت می کنید؟ آیا به خود می بالید و دیگران را کوچک می کنید؟

- آیا از کلام خود برای زخمی کردن، مسخره کردن یا انتقاد از دیگران استفاده می کنید؟

- آیا نام خدا را بیهوده به کار می برید؟ آیا زبانتان ناپاک است؟

- آیا غالباً در مورد زندگیتان شکایت می کنید؟ آیا نسبت به خدا، به خاطر چیزهایی که به شما داده، رفتار (و زبان) ناسپاس دارید؟

دزد (خروج ۲۰ : ۱۵؛ افسسیان ۴ : ۲۸):

- آیا چیزی از دیگران دزدیده اید؟ آیا این عمل در زندگی شما به صورت یک عادت می باشد؟

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

اگر تا به حال چنین کاری را نکرده اید، به فهرست گناهانی که یادداشت کرده اید، نگاه کنید. یکی یکی آنها را اعتراف کنید و برای پاکسازی از مسیح کمک بطلبید. اول یوحنا ۱ : ۵ – ۲ : ۲ را مرور کنید.

روز ۲۲- به خدا اجازه بدهید که قلبتان را بیازماید – بخش ۲

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید." (متی ۵ : ۸)

مانند روز گذشته، فهرست زیر را بخوانید. به طور خلاصه و به طور خاص، بخشهایی از زندگی خود را که خداوند نورش را بر آن می تاباند، یادداشت کنید.

گناهان ذهن و چشم (متی ۵ : ۲۷- ۲۹؛ متی ۷ : ۱ – ۵؛ خروج ۲۰ : ۱۷؛ پیدایش ۶ : ۵):

- آیا ذهنتان در برابر خدا ناپاک است؟ آیا چشمتان، نگاه شهوت آمیز به دیگران دارد؟

- آیا دیگران را قضاوت می کنید؟ آیا نگرش منفی همچون علفهای هرز در ذهنتان رشد می کند؟

- آیا "چشم بد" دارید، به آنچه دیگران دارند، طمع می ورزید؟ آیا به وسایل ما ّدی دیگران، جایگاهشان، ظاهر جسمانیشان، فرزندانشان، طمع می ورزید؟ چه چیزی می خواهید که دیگران آنرا دارند؟

خشونت (خروج ۲۰: ۱۳؛ پیدایش ۶ : ۱۱ – ۱۳؛ متی ۵ : ۲۱ – ۲۲؛ ارمیا ۱ : ۵):

- آیا از نظر فیزیکی به دیگران خشونت می ورزید؟ آیا از روی عصبانّیت، آرزو کرده اید که ای کاش می تو انستید کسی را بکُشید یا ای کاش آنها مُردهبودند؟

- آیا سقط جنین کرده اید یا شخص دیگری را تشویق به انجام این کار کرده اید؟

- چه کاری کرده اید که به بدن خودتان آسیب رسانده است؟ ( به عنوان نمونه: خودکشی، ُبریدن خود، با خشونت سر خود را به جایی کوبیدن، اختلال در غذا خوردن)

ناپاکی و اعتیادهای جنسی ( خروج ۲۰: ۳ – ۵ و ۱۴؛ اول تسالونیکیان ۴ : ۳ – ۵؛ غلاطیان ۵ : ۱۹ – ۲۱):

- چگونه از بدن خود استفاده کرده اید که به خدا بی احترامی کرده است؟

- آیا زنا کرده اید، رابطۀ جنسی خارج از ازدواج داشته اید، یا به تصاویر مستهجن نگاه کرده اید؟

- از چه چیزها یا رفتارهایی استفاده کرده اید که جایگزین خدا در زندگی شود؟ به عبارت دیگر، برای دریافت تسلّی، امنیت، یا خوشی و لذت، از چیزی غیر از خدا؟ ( به عنوان نمونه: رابطۀ جنسی، پول، قدرت بر دیگران، مواد مخ ّدر، الکل، غذا و غیره).

شرکت در مذاهب اسرار آمیز (لاویان ۱۹: ۳۱؛ تثنیه ۱۸ : ۹ – ۱۳؛ اشعیا ۸ : ۱۹ – ۲۰؛ اعمال ۱۹: ۱۷ – ۲۰):

- آیا برای دریافت راهنمایی به سراغ واسطه ها یا احضارکنندگان ارواح رفته اید؟

- آیا از طریق چیز هایی همچون جادوگری، قدرتهایی ماورای حّواس طبیعی و غیره، برای دیگران شفا، برکت، لعنت و غیره طلبیده اید؟

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

اگر تا به حال چنین کاری را نکرده اید، به فهرست گناهانی که یادداشت کرده اید، نگاه کنید. یکی یکی آنها را اعتراف کنید و برای پاکسازی از مسیح کمک بطلبید. اول یوحنا ۱ : ۵ – ۲: ۲ را مرور کنید.

روز ۲۳- ریشه کن کرد ِن شرم

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید." (متی ۵ : ۸)

اگرچه ما گناهان خود را نزد مسیح اعتراف می کنیم، اما می دانیم که گناهانی وجود دارند که باید به دیگران بگوییم و از آنها بخواهیم که دعا کنند. ( به یعقوب ۵ : ۱۶نگاهی بیندازید). باز کردن قلبمان در حضور یک ایماندار قابل اعتماد، بخشی از بلوغ مسیحی می باشد. شاید متعجب شوید از اینکه وقتی دیگران متوجه می شوند که شما از درد و شکست عبور کرده اید، ارزش بیشتری برایتان قائل می شوند. آنها می بینند که شما خالص هستید و نقاب مذهبی به چهرۀ خود نمی زنید.

به عنوان خلقتی تازه در مسیح، گذشتۀ شما، تاریخچه شماست؛ هویت شما نیست. وقتی شکستگیهای خود را با دیگران مطرح می کنید، غالباً آنها شما را به عنوان شخصی خواهند دید که می توانند به او اعتماد کنند، و شاید ضعفها و گناهان خودشان را نیز با شما در میان بگذارند. اگر این کار را کردند، باید به یاد داشته باشید که آنها به شما اعتماد دارند. در مورد آن با دیگران صحبت نکنید.

شناخته شدن کامل توسط کسی که نه شما را تبرئه می کند و نه محکوم، یکی از بزرگترین چیزهایی است که می توانید تجربه کنید. این اتفاق برای زنی افتاد که عیسی با او ملاقات کرد. اگر این داستان را نمی دانید، هم اکنون آنرا در یوحنا ۴ : ۱ – ۴۲ بخوانید.

او یک زن سامری بود، از یک نژاد آمیخته شده و تحقیر شده توسط یهودیان. او برای آب کشیدن از چاه یعقوب آمد و عیسی را در حالیکه تنها در آنجا نشته بود، یافت. او در وسط روز، وقتیکه زنهای دیگر در آنجا نبودند، آمد. احتمالاً آنها از او دوری می کردند، و او هم از آنها دوری می کرد.

عیسی، بخشهایی از زندگی او را که آرزو می کرد که ای کاش می توانست آنها را پنهان کند، زیر نور قرار داد. او پنج مرتبه ازدواج کرده بود و اکنون با مردی زندگی می کرد که شوهرش نبود. این چیزها او را شرمسار کرده بود، با اینحال پذیرش کامل را در چشمان مسیح دید. شاید برای اولین بار در زندگی خود، احساس کرد که ارزشمند است. خیلی زود چاه را ترک کرد و دیگران را تشویق کرد که بیایند و با عیسی ملاقات کنند، او گفت: "هر آنچه تا کنون کرده بودم، به من بازگفت." (یوحنا ۴ : ۲۹)

این ملاقات بسیار تبدیل کننده بود، به طوریکه این زن مطرود با شجاعت به دهکده ای رفت که او را طرد کرده بودند. او ک ّل شهر را بیرون آورد تا با نجات دهنده ملاقات کنند. او دیگر احساس نمی کرد که باید پنهان شود. وقتیکه عیسی را یافت، ارزش یافت و این ارزش، او را آزاد کرد که با جماعت خود ارتباط برقرار کند. این قدرت فیض است. هر بار که ما به همان شکلی که هستیم، در فقر در روح، به حضور خدا می آییم، این قدرت جاری می شود.

وقتی قلب خود را به روی خادمان مسیح باز می کنیم، خادمانی که در روح رفتار می کنند و می دانند که چگونه ما را از فیض او بهره مند سازند، چیزهای مشابهی اتفاق می افتد. شرم، ریشه کن می شود. ما دوباره به شکلی واقعی زندگی می کنیم، چون از آب حیات می نوشیم. (یوحنا ۴ : ۱۳ – ۱۴)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

ما می توانیم این حقایق را بدانیم، اما قدم برداشتن برای انجام آنها، نیاز به شجاعت دارد. آیا یک دوست ایماندار دارید که بتوانید به او اعتماد کنید، کسی که بتوانید گناهان خود را نزد او اعتراف کنید؟ چه ترسهایی برای باز کردن قلب خود در حضور دیگران دارید؟ آنها را در اینجا بنویسید. سپس، از خداوند کمک بطلبید تا قدم به جلو بردارید.

۸. خوشا به حال صلح جویان

روز ۲۴- خدای ما صلح جو می باشد

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال صلح جویان، زیرا آنان فرزندان خدا خوانده خواهند شد." ( متی ۵ : ۹)

صلح جویی در بسیاری از داستانها در سراسر کتاب مقدس یافت می شود. بزرگترین داستان، داستان پدر آسمانی ما می باشد که پسر یگانۀ خود را فرستاد تا با ما صلح کند. این قربانی، برای انجام این کار، فوق از تصور ماست. اکنون میلیونها نفر در سراسر دنیا، به خاطر کاری که او کرد، از آشتی با خدا لذت می برند. ( رومیان ۵ : ۱۰ – ۱۱)

یک داستان فوق العادۀ دیگر، در مورد یوسف در کتاب پیدایش می باشد که توسط برادرانش به بردگی فروخته شد. او سالهای زیادی به خاطر اعمال شریرانه آنها رنج کشید. در مصر، بعد از اینکه پدرشان ُمرد، برادران یوسف به نزد او آمدند و از او طلب رحمت کردند. آنها پیشنهاد کردند که خادم او شوند. در این آیات، ما روش زیبای یوسف برای نشان دادن رحمت به آنها را می بینیم:

" اما یوسف به آنان گفت: "مترسید، زیرا مگر من در جای خدا هستم؟ شما قصد بد برای من داشتید، اما خدا قصد نیک از آن داشت تا کاری کند که مردمان بسیاری زنده بمانند، چنانکه امروز شده است. پس مترسید. من نیازهای شما و فرزندانتان را برآورده خواهم کرد." و بدین گونه آنان را تسلی بخشید و سخنان دل آویز به آنان گفت." ( پیدایش ۵۰ : ۱۹ – ۲۱)

خدا، صلح جوست، و قومش هم صلح جو می باشند. وقتی ما قلب خدا را برای آشتی درک می کنیم، می توانیم حاملان صلح باشیم، حتی زمانیکه به خاطر آن رنج می کشیم.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

رومیان ۱۲ : ۱۷ – ۲۱ را بخوانید. چگونه این رفتار متفاوت از شیوۀ معمول در دنیاست؟ این موضوع چگونه شما را به چالش می کشاند؟ نظرات خود را بنویسید.

روز ۲۵- صداقت در برابر افرادی که به آنها آسیب رسانده ایم

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال صلح جویان، زیرا آنان فرزندان خدا خوانده خواهند شد." (متی ۵ : ۹)

در دو خوشا به حال قبلی (متی ۵ : ۷ – ۸)، ما گناهانی را که نسبت به ما انجام شده بود و گناهانی را که خودمان مرتکب شده بودیم، به حضور خدا آوردیم. به هر حال، نباید فراموش کنیم که گناه معمولاً فقط بین ما و خدا نیست؛ بلکه بر روابط ما تأثیر می گذارد. گناه شامل فریب، خودخواهی و بی احتر امی به دیگران می شود. بعد از اینکه قائن برادرش، هابیل را ُکشت، خدا از او پرسید که بر ادرش کجاست. قائن پاسخ داد: " نمی دانم؛ مگر من نگهبان برادرم هستم؟ " (پیدایش ۴ : ۹). متأسفانه، گاهی اوقات ما نیز چنین رفتار می کنیم.

در حقیقت، خدا از ما می خواهد که نگهبان برادرمان باشیم. ما آفریده شده ایم که روابط خوبی با همۀ مردم داشته باشیم. انجام این کار در دنیای گناه آلود، نیاز به تلاش و کوشش دارد، اما اگر ما برای ایجاد صلح تلاش نکنیم، مشکلات ج ّدی حاصل می شود. گاهی اوقات، گناهانی که میان افراد وجود دارد، به مرور زمان ارتقا یافته و به جنگ میان کشورها تبدیل می شود.

آنچه که ما در چند روز گذشته انجام دادیم- اعتراف گناهان خود نزد خدا- قدمی رو به جلو، برای ایجاد صلح در دنیایمان بود. اما آیا در همین جا توقف می کنیم؟ آیا چیزی به افرادی که نسبت به آنها مرتکب گناه شده ایم، نمی گوییم؟ آیا به دردی که آنها به خاطر کار ما احساس می کنند، اهمیتی نمی دهیم؟ غرور ما، مواجهه با این چیزها را دردناک می سازد، اما قدم دیگری برای راه رفتن در نور لازم است. ببینید یوحنای رسول چه می گوید:

"اما اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می سازد." (اول یوحنا ۱ : ۷)

رابطۀ واقعی (مشارکت و صلح با دیگران) نیاز به فروتنی و صداقت دارد. این صداقت، فقط اعتراف گناهان در نزد خدا نیست. صلح جویی شامل این می شود که نقش گناه آلودی را که ما در رابطۀ شکسته بازی کردیم، در نزد دیگران اقرار کنیم. همیشه امکان انجام چنین کاری وجود ندارد. در بعضی از موارد احتمال دارد که به آن شخص آسیب بیشتری وارد کند. اما وقتی دعا می کنیم و حکمت خدا را در مورد این موضوع دریافت می کنیم، می توانیم روابط بسیاری را احیا کنیم.

"اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط می شود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید." ( رومیان ۱۲ : ۱۸)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

بر روی متی ۵ : ۲۳ – ۲۴ عمیقاً تفکّر کنید. نظرات خود را بنویسید، و بعد برای حکمت دعا کنید که برای صلح با هر کسی که نسبت به او مرتکب خطا شده اید، اقدام کنید.

روز ۲۶- چگونه عیسی دنیا را تغییر می دهد

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال صلح جویان، زیرا آنان فرزندان خدا خوانده خواهند شد." ( متی ۵ : ۹)

مردم بوسیلۀ صلح جویی عیسی عوض شدند، و صلح جویان تغییرات زیبایی در دنیای خود ایجاد می کنند. یک نمونه در عهدجدید، َز ّکا، خراجگیری در اسرائیل می باشد. اکنون زمانی را به خواندن داستان او در لوقا ۱۹ : ۱ – ۱۰ اختصاص دهید.

مردم از ز ّکا متنفر بودند، چون او برای روم کار می کرد و با فریب دادن برادران اسرائیلی خود، پول زیادی به دست می آورد. شور و اشتیاق او برای پول درآوردن، قلبش را سخت کرده بود. اما حتی افراد سختدل، در عمق وجود خود، از گناه خود آگاهند. روزی که ز ّکا از درخت بالا رفت تا عیسی را ببیند، یک چیزی در درونش بود. وقتی عیسی از کنار آن درخت گذشت، به خراجگیر نگاه کرد و او را به نام صدا کرد!

" ز ّکا، بشتاب و پایین بیا که امروز باید در خانۀ تو بمانم." ( لوقا ۱۹ : ۵)

عیسی پیش از این، هرگز ز ّکا را ملاقات نکرده بود، بنابراین واقعاً شوکه کننده بود که عیسی نام او را می دانست. عده ای از ما مانند او هستیم؛ نمی توانیم تصّور کنیم که نجات دهنده، زمانی را به ما اختصاص می دهد. اما چقدر شیرین است که عیسی هر یک از ما را به نام می شناسد! و چقدر کار او عظیم است که خودش را دعوت می کند تا زمانی را با ما صرف کند- مخصوصاً وقتی که ما احساس می کنیم که بسیار نالایق هستیم.

ورود عیسی به زندگیمان، تفاوت عظیمی ایجاد می کند. یک ملاقات ز ّکا با عیسی، او را تبدیل کرد. در اینجا لحظۀ توبۀ حقیقی را می بینیم!

" ز ّکا از جا برخاست و به خداوند گفت: "سرور من، اینک نصف اموال خود را به فقرا می بخشم، و اگر چیزی به ناحق از کسی گرفته باشم، چهار برابر به او بازمی گردانم." (لوقا ۱۹ : ۸)

عیسی، از ز ّکا تعریف و تمجید کرد، چون این عکس العمل فوری او نسبت به نجات، اشتیاقی برای اصلاح بود. خدا می خواهد که در همۀ ما قلب نرمی ایجاد کند، قلبی که خواهان احیا و اصلاح می باشد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

عیسی از ز ّکا خشنود بود. او نه تنها سبک زندگی فاسد خود را متوقف کرد، بلکه آنچه را که دزدیده بود به افرادی که آنها را فریب داده بود، بازگرداند. این نجات حقیقی بود! آیا می توانید تصور کنید که دنیا چه تغییری می کرد اگر پیروان عیسی اینقدر سخت تلاش می کردند تا روابط شکسته را احیا کنند؟

آیا خداوند با شما صحبت می کند که مانند ز ّکا، گذشتۀ خود را به شکلی عملی، با دیگران اصلاح کنید؟ زمانی را به گوش دادن به صدای خدا اختصاص دهید و در زیر، آنچه را که او به شما می گوید، بنویسید.

۹. خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند

روز ۲۷- راه رفتن با مسیح در آزار و جفا

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است. خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به دروغ علیه تان بگویند. خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که همین گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند." ( متی ۵ : ۱۰ – ۱۲)

وقتی به خاطر ایمانمان دچار مشکل می شویم، شاید آرزو کنیم که ای کاش می توانستیم از خدمت به مسیح کناره گیری کنیم. اما به یاد می آوریم که چقدر دیگران به ما کمک کردند که مسیح را نزد ما بیاورند. خدا از ما می خواهد که به رایگان بدهیم، همانطور که به رایگان دریافت کرده ایم. عیسی همه چیز را به خاطر ما داد. همچنین می دانیم که میلیونها ایمانداری که نامشان مطرح نشده، در طول قرنها به خاطر ما فداکاری کرده اند تا ما انجیل را دریافت کنیم. حتی عده ای از آنها زندگی خود را تسلیم کرده اند. بنابراین ما یاد می گیریم که روزانه فداکاری کنیم.

"سپس به همه فرمود: " اگر کسی بخواهد مرا پیروی کند، باید خود را انکار کرده، هر روز صلیب خویش برگیرد و از پی من بیاید." (لوقا ۹ : ۲۳)

ما اجازه می دهیم که نورمان در هر جا که می رویم، بدرخشد، مخصوصاً در مکانهای تاریک. و در مکانهای تاریک، با مخالفت افراد عصبانی مواجه می شویم، افرادی که توسط شیطان کور شده اند. عیسی این مخالفت را به خوبی می شناخت. (یوحنا ۱۵ : ۱۸– ۲۵)

ما در جفاها، ضعفهای خود را کشف می کنیم و مثل گدایان به طرف عیسی می دویم. ما در فقر روح، او را صدا می کنیم که به ما قدرت ببخشد که از او شرمسار نشویم، و به محبت خود نسبت به افرادی که از نور متنفرند، ادامه بدهیم.

ما می توانستیم از درد جفا فرار کنیم، چنانکه شاگردان به هنگام دستگیری عیسی این کار را کردند. (مرقس ۱۴ : ۵۰) اما اگر تمرکز ما بر روی نجات زندگیمان باشد، تمامی آنچه را که عیسی تابحال برای ما انجام داده، انکار خواهیم کرد. وقتی شفای عیسی را در زندگی خود تجربه می کنیم، قدرت می یابیم که سختی، ضرر و زیان، یا دردی را که در مسیر عدالت می باشد، انتخاب کنیم. ما رشد کرده ایم که عاشق ملکوت خدا باشیم و در رنجها، چشمهای خود را به عیسی بدوزیم. ما با از دست دادن ملکوت خود، کاملاً وارد ملکوت او می شویم. (اول پطرس ۴ : ۱ – ۲)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

دوباره به آرامی، آیاتی را که در ابتدای صفحۀ قبلی بود، بخوانید (متی ۵ : ۱۰ – ۱۲). با نوشتن دعایی، ترسهای خود و امیدتان برای قوی ماندن در آزار و جفا را نزد خدا اعلام کنید.

روز ۲۸- آیا ما با مسیح خواهیم ایستاد؟

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است. خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به دروغ علیه تان بگویند. خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که همین گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند." ( متی ۵ : ۱۰ – ۱۲)

عیسی این عنوان ج ّدی را در سراسر اناجیل ادامه می دهد. (به عنوان نمونه به متی ۲۴ نگاهی بیندازید.) عیسی می داند که جفا چیزی است که ما بیش از همه آرزو می کنیم که ای کاش می توانستیم از آن دوری کنیم. و غالباً ما می توانیم از آن دوری کنیم، اگر چنین چیزی را انتخاب کنیم. ما می توانیم ایمانمان را انکار کنیم یا این بخش از تعالیم عیسی را نادیده بگیریم. ما می توانیم در چنین لحظاتی، هر آنچه را که لازم است بگوییم تا همه را خوشحال کنیم. اما صدایی در درون ما می پرسد: " آیا می توانی به مسیحی که تو را به چنین آزادی و امیدی آورده، پشت کنی؟ آیا برای حقیقت می ایستی؟"

مارتین لوتر با مسیح ایستاد. کلیسای رومی در زمان او، تقریباً خبر خوش نجات بواسطۀ فیض از طریق ایمان را از دست داده بود. کلیسا، بخشش گناهان را به مردم می فروخت و از این پول برای بنای کلیساهای جامع استفاده می کرد. کلیسا ثروتمند می شد و رهبران اصلی زندگی لوکسی داشتند. قربانی مسیح که به رایگان برای گناهان همۀ مردم داده شده بود، نادیده گرفته می شد.

مارتین کتاب رومیان پولس رسول را در عهدجدید خواند و دید که چطور زیبایی سادۀ پیغام انجیل موعظه نمی شد. اگرچه او می دانست که ممکن است ُکشته شود، اما به خاطر حقیقت، با شجاعت صحبت کرد و مطالبی را نوشت. کتابهای او، شامل ترجمۀ کتاب مقدس به زبان آلمانی، به سراسر اروپا رفت. در ۱۵۲۱، لوتر به کفر و الحاد متهم شد و در دادگاه از او خواسته شد که تعالیمش را تکذیب کند.

اگرچه او می دانست که این کار به بهای جانش تمام می شود، اما از راه خود بازنگشت: او گفت: " وجدان من، اسیر کلام خداست". " من نمی توانم چیزی را تکذیب کنم و این کار را نخواهم کرد. عمل کردن بر علیه وجدان، نه کار امنی است و نه درست. باشد که خدا به کمکم بیاید. آمین. من در اینجا می ایستم، هیچ کار دیگری نمی توانم بکنم."

عدۀ زیادی به لوتر پیوستند، به صورت خستگی ناپذیر در سراسر اروپا کار کردند تا حقیقت انجیل را پخش کنند. کتاب مقدس ترجمه شد و به زبان مردم عادی تعلیم داده شد. عده ای ُکشته شدند، عده ای دیگر زندانی شدند؛ عده ای از افراد شغلشان را از دست دادند، عده ای دیگر توسط اعضای خانواده شان طرد شدند. اما ترس از جفا، آنها را متوقف نکرد. آنها رنج کشیدند تا ما امروز انجیل را بشنویم.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

شاید پیش از این به خاطر ایستادگی برای انجیل، رنج دیده اید. یا شاید زیر فشار، مانند پطرس، مسیح را انکار کرده اید. (مرقس ۶۶:۱۴- ۷۲) شاید در ترس از جفای آینده زندگی می کنید.

بر روی رومیان ۱ : ۱۶ – ۱۷ عمیقاً تفکر کنید. اینها بعضی از آیات مورد علاقۀ مارتین لوتر بودند. سپس، از خداوند بخواهید که به شما کمک کند تا ببینید که اگر از انجیل سرافکنده نباشید، چه اتفاقی در کشورتان خواهد افتاد.

روز ۲۹- دعا برای رهایی؛ تسلی ِم ارادۀ خدا شدن

عمیقاً تفکّر کنید: "خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است. خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به دروغ علیه تان بگویند. خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که همین گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند." ( متی ۵ : ۱۰ – ۱۲)

همۀ ما در جوامعی زندگی می کنیم که ُبتها را پرستش می کنند. این "خدایان دروغین" می تواند، پول، قدرت، رابطۀ جنسی، یا چیزهای دیگر باشد، و مسیحیانی که زانوهای خود را برای پرستش آنها خم نمی کنند، با انواع گوناگونی از جفاها مواجه می شوند. اما عده ای از ما در فرهنگهایی هستیم که ما را مجبور می کند که از یک مذهب خاص اطاعت کنیم. افرادی که مطابق تعلیم عیسی در ایمان زندگی می کنند، با اذیت و آزار، جرایم سنگین، زندانی شدن، یا حتی مرگ مواجه می شوند.

در عهدعتیق، سه مرد جوان عبری در بابل اسیر شدند. پادشاه از همه می خواست که در برابر تمثالی که او ساخته بود، سجده کنند. افرادی که سجده نمی کردند، زنده در آتش سوزانده می شدند. برای مطالعۀ ک ّل داستان به دانیال ۳ در عهدعتیق مراجعه کنید.

عبریها از سجده کردن سر باز زدند و پادشاه خشمگین شد. او فرمان داد که آتش هفت مرتبه داغتر از معمول شود. اما این سه مرد گفتند:

"ای نبوکدنصر، ما نیازی نمی بینیم در این باره تو را جواب دهیم. اگر چنان کنی که می گویی، خدای ما که او را می پرستیم قادر است ما را از کورۀ آتش سوزان برهاند، و او ما را از دست تو، پادشاها، خواهد رهانید. ولی حتی اگر نرهاند، پادشاها، بدان که خدایان تو را نخواهیم پرستید و تمثال طلا را که بر پا داشته ای، سجده نخواهیم کرد." ( دانیال ۳ : ۱۶ – ۱۸)

این مردان به قدرت خدا برای نجاتشان ایمان داشتند، اما آماده بودند که اگر خدا آنها را رهایی ندهد، بمیرند. در این داستان، آنها به طور معجزه آسایی نجات یافتند. آتش فقط طنابهایی را که به دورشان بسته شده بود، سوزانید و یک نفر در آتش با آنها ظاهر شد، کسی که " شبیه پسر خدا " بود!

در یک داستان دیگر، عیسی مشتاقانه دعا کرد که پدرش او را از مرگ نجات دهد. اما این را به دعای خود افزود: " اما نه به خواست من بلکه به ارادۀ تو" (مرقس ۱۴ : ۳۶). امروز ما خوشحالیم که او از ارادۀ پدر پیروی کرد و صلیب را برای ما حمل کرد. مرگ او، حیات را به این دنیا آورد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

بر روی اول پطرس ۴ : ۱۲ – ۱۹ عمیقاً تفکّر کنید. پطرس رسول، چندین سال بعد از اینکه مسیح را انکار کرد، این مطالب را نوشت. بعدها او به خاطر ایمانش مصلوب شد. افکار خود را برای اینکه در طول زندگیتان نسبت به مسیح وفادار باشید، به صورت دعا نزد خدا بنویسید.

۱۰. کلام نهایی

روز ۳۰- یافت ِن نانی که تا ابد ما را تغذیه می کند

عمیقاً تفکّر کنید: " آن که گوش دارد بشنود که روح به کلیساها چه می گوید. هر که غالب آید، به او از آن َم ّنای مخفی خواهم داد... (مکاشفه ۲ : ۱۷)

ما قلبهای شکسته و گرسنۀ خود را در نور خوشا به حالها، اولین تعلیم عیسی، نزد او آورده ایم. آیۀ بالا بعضی از کلمات نهایی عیسی می باشد. او دربارۀ " َم ّنای مخفی" صحبت می کند.

َم ّنا، نان معجزه آسایی از جانب خدا برای قومش، در طول سفرشان در بیابان بود. عیسی وعده می دهد که چنانکه با او در سفر شخصی خود در بیابان پیش می رویم، او هم ما را تقویت خواهد کرد. او َم ّنای حقیقی را به ما نشان می دهد:

" من نان حیاتم. پدران شما، َم ّنا را در بیابان خوردند، و با این حال مردند. اما نانی که از آسمان نازل می شود چنان است که هر که از آن بخوَرد، نخواهد مرد. َمَنم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخوَرد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می بخشم، بدن من است." ( یوحنا ۶ : ۴۸ – ۵۱)

عیسی " َم ّنای مخفی" ماست، ما را به گونه ای سیر می سازد که هیچ چیز دیگری نمی تواند ما را سیر کند. اما چرا مخفی است؟ چرا خدا باید چیز خوب را مخفی کند؟ چنانکه با مرور کردن خوشا به حالها دیده ایم، بهترینهای خدا برای افرادی نگاه داشته شده که با بردباری ادامه می دهند، برای افرادی که می طلبند، می جویند و می کوبند. بله، خدا می خواهد که ما گرسنه باشیم- آنقدر گرسنه باشیم که به تمامی دل، او را بجوییم.

" آنگاه که مرا بجویید، مرا خواهید یافت؛ اگر مرا به تمامی دل خود بجویید." ( ارمیا ۲۹ : ۱۳)

آگاهی از نیازمان بود که سفر ما را در طول خوشا به حالها آغاز کرد و اشتیاق برای شناخت خداست که ما را به خانه می برد. این دنیا، خانۀ ما نیست؛ ما مسافر هستیم. قلبمان متعلق به آسمان است. ما آفریده شده ایم که خدا را محبت کنیم و مورد محبت او قرار بگیریم. چسبیدن به کلام بعدی عیسی، از ما در برابر خطای مردان مذهبی که واقعاً خدا را نمی شناسند، محافظت می کند. این به ما کمک خواهد کرد که چشمان خود را به هدف حقیقی بدوزیم:

" شما کتب مقدس را می کاوید، زیرا می پندارید به واسطۀ آن حیات جاویدان دارید، حال آنکه همین کتابها بر من شهادت می دهند. اما نمی خواهید نزد من آیید تا حیات یابید." ( یوحنا ۵ : ۳۹ – ۴۰)

اگر تلاشهایمان، ما را به سوی رابطۀ نزدیک و صمیمی با عیسی مسیح هدایت نکنند، به هدف نخواهیم زد.

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

نظرات خود را در این زمینه بنویسید که چگونه این تفکرات عمیق بر روی خوشا به حالها به شما کمک کرده که مسیح را عمیقتر بشناسید و محبت کنید. به خدا بگویید که می خواهید در رابطۀ خود با او رشد کنید.

روز ۳۱- قلبی شکرگزار را رشد دهید

عمیقاً تفکّر کنید: "آنکه قربانیهای تشکر تقدیم می کند، مرا حرمت می دارد؛ آن که راه خویش می پاید، نجات خدا را به او نشان خواهم داد. " ( مزامیر ۵۰ : ۲۳)

با آموختن خوشا به حالها، دریافتیم که مواجهه با واقعیتهای دردناک زندگیمان، باعث آزادی و شفا می شود. این حقیقت دارد: چقدر مبارک هستند افرادی که در طریق عیسی راه می روند!

در روز ۵، دعایی را برای خدا نوشتید که احساسات منفی شما را بیان می کرد، همچنانکه داوود گاهی اوقات این کار را می کرد. حال، در روز آخر، دعایی دربارۀ شکرگزاری قلبیتان به خداوند بنویسید. در سراسر کتاب مقدس، خداوند به اسرائیلیها گفت که تمامی آنچه را که او برای آنها انجام داده، به یاد بیاورند. اگر چه او به شکل معجزه آسایی آنها را از مصر رهایی داد، آنها به سرعت به شکایت کردن و ترس رو آوردند. آنها فقط مشکلات هر روزه را می دیدند، نه برکات خدا را. آنها معجزات گذشته را فراموش کردند، بنابراین، ایمان نداشتند که خدا امروز، آنها را رهایی می دهد.

تجربه ها و قلب شاکی آنها، می تواند مانند آینه ای باشد که قلب ما را نشان می دهد. شکرگزاری از خدا کمک می کند که بی ایمانی و ناسپاسی را در قلب خود، به ایمان و خوشی تبدیل کنیم.

ما به خاطر چه چیزی می توانیم از عیسی تشکر کنیم؟ اینها چند نمونه می باشند:

- از او تشکّر کنید که از همۀ تجربیات ما استفاده می کند تا با شبیه تر کردن ما به خود، ما را برکت دهد.

- از او تشکر کنید که طبیعت ویر انگر گناه را بر ما آشکار می کند و به ما کمک می کند که همچون او، از گناه متنفر شویم. ( امثال ۸ : ۱۳).

- از او تشکر کنید که از شرایط دشوار استفاده می کند تا به ما ق ّوت ببخشد و از درد استفاده می کند تا ما را لطیفتر و رحیمتر سازد.

- از او به خاطر تمام چیزهایی که برای آینده در نظر دارد، تشکر کنید. اعتماد خود را بیان کنید، اینکه او می تواند همه چیز را برای خیریت شما به کار ببرد و این کار را خواهد کرد (رومیان ۸ : ۲۸). محبت و تعه ّد خود را به او یادآوری کنید.

- به او اجازه بدهید که هر آنچه لازم است انجام دهد تا شما را بیشتر شبیه عیسی کند. به او بگویید که چقدر از بردباری صبورانه او نسبت به خودتان قدردانی می کنید.

- اجازه بدهید که شکرگزاری جاری شود. هر روزه به دنبال چیزهایی باشید که خداوند را به خاطر آنها شکر کنید. به سرعت از خدا و دیگران سپاسگزاری کنید. رحمتها و محبتهای او هر بامداد تازه می شود. (مراثی ارمیا ۳ :۲۱ – ۲۳)

پیشنهادی برای تفکر عمیق و یادداشت کردن:

شاید مایل باشید که شکرگزاریهای خود را به شکل یک شعر یا یک سرود، همچون مزامیر، بنویسید. از روح القدس کمک بطلبید که بتوانید برکات غنی خدا را در زندگیتان ببینید.

ضمیمه

تأییدیه های ایمان
گذاشتنِ حقیقت کلام خدا در قلبتان

چیزهایی که افکارمان بر آنها متمرکز می شوند، ما را تغییر می دهند. پولس رسول این مطلب را درک کرده بود که نوشت:

"در پایان، ای برادران، هر آنچه راست است، هر آنچه والاست، هر آنچه درست است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست داشتنی و هر آنچه ستودنی است، بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید." ( فیلیپیان ۴ : ۸)

عیسی می خواهد که ما بر چیزهای خوب تمرکز کنیم، آنچه را که او دوست دارد، دوست داشته باشیم، و آنچه را که او برای ما انجام داده، باور کنیم. تأییدات بعدی فقط چند نمونه از چگونگی دریافت حقایق کلام خدا و تبدیل آن به حقایق شخصی برای شکست دادن دروغهای شیطان به ض ّدتان می باشد. خواندن تأییدیه های ایمان با صدای بلند و اعلا ِم آن به خودمان، قدرت دارد. حتماً به آیات کتاب مقدس مراجعه کنید، و شاید بخواهید که آنها را حفظ کنید.

خدا از طریق مسیح مرا می پذیرد:

- وقتیکه گناهان خود را اعتراف می کنم و برای بخشش به مسیح نگاه می کنم، گناهان من کاملاً بخشیده شده و پاک می شود. (اول یوحنا ۱ : ۸ – ۱۰)

- پس اکنون برای آنان که در مسیح عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست. (رومیان ۸ : ۱)

- پس چون از راه ایمان پارسا شمرده شده ایم، به واسطۀ خداوندمان عیسی مسیح از صلح با خدا برخورداریم. (رومیان ۵ : ۱)

- من در مسیح با شهامت به حضور خدا می آیم تا فیض و رحمت او را بیابم که به هنگام نیاز یاریم می کند. (عبرانیان ۴ : ۱۴ – ۱۶)

خدا مرا تغییر می دهد و مرا ثمربخش می سازد تا او را جلال دهم:

- من در مسیح خواهم ماند، تا در آزادی راه رفته و برای جلال پدرم، میوۀ بسیار آورم. (یوحنا ۱۵ : ۱ – ۸ و یوحنا ۸ : ۳۱ – ۳۲).

تس ّلی و نیروبخشی خدا در دسترس من است:

- عیسی، شبان نیکویی است که از من، یکی از گوسفندانش، مراقبت می کند (مزمور ۲۳ و یوحنا ۱۰ : ۱۴ –۱۵).

- وقتی یوغ مسیح را بر دوش می گیرم، آسایش می یابم. وقتی زحمتکش و گرانبار هستم، نزد او می آیم. (متی ۱۱ : ۲۸ – ۳۰)

حضور و قدرت روح القدس در من است:

- من یتیم نیستم، چون روح القدس مسیح در من ساکن است و تا ابد با من است. (یوحنا ۱۵:۱۴-۱۸).

- من می توانم در این دنیا، شاهد مسیح باشم، چون روح القدس به من قدرت می بخشد. (اعمال ۱ : ۸ و دوم تیموتائوس ۱ : ۶ – ۸).

لازم نیست که من روزهای خود را با نگرانی سپری کنم:

- پدر آسمانی من به پرندگان غذا می دهد و به سوسنهای صحرا لباس می پوشاند. او از من هم مراقبت خواهد کرد. من اول، پادشاهی خدا و عدالت او را خواهم طلبید و به تدارک روزانۀ او اعتماد خواهم کرد. (متی ۶ : ۲۵ -۳۴).

- من از پدرم، نان روزانه، حکمت و همۀ آنچه را که برای جلال دادن او در این دنیا نیاز دارم، خواهم طلبید. او با سخاوتمندی می بخشد و به خاطر طلبیدن، مرا ملامت نمی کند. (متی ۶ : ۱۱ و متی ۷:۷-۱۱؛ یعقوب ۱ : ۵ و فیلیپیان ۴ : ۴ – ۷)

وقتی مورد آزار و جفا قرار می گیرم، نخواهم ترسید:

- من به آزار و جفا به عنوان یک چیز غیرعادی نگاه نخواهم کرد، بلکه به دنبال این خواهم بود که در مسیح با دینداری زندگی کنم. به یاد خواهم داشت که دنیا، اول از مسیح، نجات دهندۀ من، متنفّر بود. (دوم تیموتائوس ۳ :۱۲؛ یوحنا ۱۵ : ۱۸ و اول پطرس ۴ : ۱۲ – ۱۶)

- من به یاد می آورم که عیسی همیشه با من است و به کسانی که به نام او مورد جفا قر ار می گیرند، پاداش عظیمی می دهد. همچنین، مانند عیسی، برای افرادی که مرا مورد آزار و جفا قرار می دهند، دعا خواهم کرد. (متی ۲۸ : ۲۰؛ متی ۵ : ۱۱ – ۱۲؛ متی ۵ : ۴۳ – ۴۸ و لوقا ۲۳ : ۳۴)

آیا این کتاب به شما کمک کرده است؟

اگر این کتاب به شما کمک کرده، آیا آن را به دیگران خواهید داد؟ شاید افراد زیادی را بشناسید که توسط این کتاب، در ایمانشان تقویت شوند، چنانکه شما تقویت شده اید. لطفاً به ما کمک کنید که این کلام را در میان دوستانتان گسترش دهیم.

به آنها بگویید که دانلود رایگان این کتاب (و کتابهای دیگری مانند این) در وب سایت www.learnhisways.com در دسترس می باشد.

همچنین می توانید این کتابها را پرینت کنید و به دیگران بدهید. لطفاً برای سود و منفعت شخصی این کار را انجام ندهید. به رایگان بدهید، چنانکه خودتان هم به رایگان دریافت کرده اید. یا برای بهایی که صرف پرینت این کتاب می شود، درخواست اعانه کنید.

در پایان، ما دوست داریم بشنویم که این کتاب چگونه به شما کمک کرده است. شما می توانید نظرات خود را در وب سایت بالا، در صفحۀ " تماس با ما"، بنویسید.

آیا می خواهید این کتاب را به زبان دیگری ترجمه کنید؟ آنرا به این صورت انجام دهید:

۱. با مراجعه به وب سایت www.learnhisways.com با ما تماس بگیرید. به ما بگویید که می خواهید این کتاب را به چه زبانی ترجمه کنید. آدرس ایمیل خود را به ما بدهید تا ما بتوانیم با شما تماس بگیریم. شاید فرایند ترجمه به زبانی که شما می خواهید آنرا ترجمه کنید، در حال اجرا باشد. اگر اینطور باشد، ما به شما اطلاع خواهیم داد، تا شما کار یک نفر دیگر را دوباره انجام ندهید.

۲. ترجمه باید از زبان اصلی انجام شود- انگلیسی. نسخۀ انگلیسی این کتاب را می توانید در وب سایتی که در بالا ذکر شد، پیدا کنید.

۳. لطفاً از مترجم بخواهید که بخش " اگر شما مایلید که این کتاب را ترجمه کنید" (صفحۀ ۵۴) را در نسخه انگلیسی بخواند. نسخۀ انگلیسی را می توان از وب سایت www.learnhisways.com دانلود کرد.

۴. وقتی ترجمه مطابق این راهنماییها به پایان رسید، از طریق این وب سایت با ما تماس بگیرید. ممکن است که ما ترجمۀ شما را در وب سایت قرار دهیم تا دیگران به رایگان آنرا دانلود کنند.

آیات

متی ۳:۵-۱۲

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
۷خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
۹خوشا به حال صلح‌جویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.
۱۰خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می‌بینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۱۴:۵-۱۶

۱۴«شما نور جهانید. شهری را که بر فراز کوهی بنا شده، نتوان پنهان کرد. ۱۵هیچ‌کس چراغ را نمی‌افروزد تا آن را زیر کاسه‌ای بنهد، بلکه آن را بر چراغدان می‌گذارد تا نورش بر همۀ آنان که در خانه‌اند، بتابد. ۱۶پس بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا کارهای نیکتان را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، بستایند.

مکاشفه ۱۴:۱۷

۱۴همگی با آن بره به جنگ بر خواهند خاست، امّا بره بر آنان پیروز خواهد شد، زیرا او ربِ ارباب و شاه شاهان است - و خوانده‌شدگانِ او با او خواهند بود، و برگزیدگانِ او با او خواهند بود، و پیروانِ وفادار او با او خواهند بود.»

لوقا ۹:۱۸-۱۴

۹آنگاه برای برخی که از پارسایی خویش مطمئن بودند و بر دیگران به دیدۀ تحقیر می‌نگریستند، این مَثَل را آورد: ۱۰«دو تن برای عبادت به معبد رفتند، یکی فَریسی، دیگری خَراجگیر. ۱۱فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر می‌گویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم. ۱۲دو بار در هفته روزه می‌گیرم و از هر چه به دست می‌آورم، ده‌یک می‌دهم.“ ۱۳امّا آن خَراجگیر دور ایستاد و نخواست حتی چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینۀ خود می‌کوفت و می‌گفت: ”خدایا، بر منِ گناهکار رحم کن.“ ۱۴به شما می‌گویم که این مرد، و نه آن دیگر، پارسا شمرده شده به خانه رفت. زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»

يوحنا ۵:۱۵

۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد.

اشعيا ۶:۶۴

۶همۀ ما همچون شخص نجس شده‌ایم،
و اعمال نیک ما جملگی همچون پارچه‌ای کثیف است!
همگی ما مانند برگْ پژمُرده‌ایم،
و گناهان ما همچون باد، ما را با خود می‌برد.

لوقا ۹:۱۸-۱۴

۹آنگاه برای برخی که از پارسایی خویش مطمئن بودند و بر دیگران به دیدۀ تحقیر می‌نگریستند، این مَثَل را آورد: ۱۰«دو تن برای عبادت به معبد رفتند، یکی فَریسی، دیگری خَراجگیر. ۱۱فَریسی ایستاد و با خود چنین دعا کرد: ”خدایا، تو را شکر می‌گویم که همچون دیگر مردمان دزد و بدکاره و زناکار نیستم، و نه مانند این خَراجگیرم. ۱۲دو بار در هفته روزه می‌گیرم و از هر چه به دست می‌آورم، ده‌یک می‌دهم.“ ۱۳امّا آن خَراجگیر دور ایستاد و نخواست حتی چشمان خود را به سوی آسمان بلند کند، بلکه بر سینۀ خود می‌کوفت و می‌گفت: ”خدایا، بر منِ گناهکار رحم کن.“ ۱۴به شما می‌گویم که این مرد، و نه آن دیگر، پارسا شمرده شده به خانه رفت. زیرا هر که خود را برافرازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»

اول پترس ۵:۵-۶

۵ای جوانان، شما نیز تسلیم مشایخ باشید. همگی در رفتارتان با یکدیگر فروتنی را بر کمر بندید، زیرا،

«خدا در برابر متکبران می‌ایستد،
امّا فروتنان را فیض می‌بخشد.»
۶پس خویشتن را زیرِ دست نیرومند خدا فروتن سازید تا در زمان مناسب سرافرازتان سازد.

مزامير ۱۳

۱تا به کی، خداوندا؟ آیا مرا تا ابد فراموش خواهی کرد؟
تا به کی روی خود را از من خواهی پوشانید؟
۲تا به کی با اندیشه‌هایم دست به گریبان باشم،
و همۀ روز در دلم غم باشد؟
تا به کی دشمنم بر من سرافراز شود؟
۳ای یهوه خدای من، بر من نظر کن و اجابتم فرما.
به چشمانم روشنایی بخش، مبادا به خواب مرگ بخسبم؛
۴مبادا دشمنم گوید: «بر او چیره شدم»،
و خصمانم از تزلزلم شادمان شوند.
۵و اما من، بر محبت تو توکل می‌دارم؛
دلم در نجات تو شادی خواهد کرد.
۶برای خداوند خواهم سرایید،
زیرا مرا سزای نیکو داده است.

مزامير ۳۸

۱خداوندا، در خشم خویش توبیخم مکن
و در غضبت، تأدیبم مفرما.
۲زیرا که تیرهای تو در من نشسته،
و دستت بر من فرود آمده است.
۳در تن من به سبب خشم تو، صحتی نیست؛
و نه سلامتی در استخوانهایم، به سبب گناه.
۴تقصیراتم از سَرَم گذشته،
همچون باری گران از طاقتم سنگینتر است.
۵زخمهایم به سبب حماقتم
به چرک نشسته و نفرت‌انگیز شده است.
۶به خود می‌پیچم و بسیار خم گشته‌ام؛
همۀ روز ماتم‌کنان می‌گردم.
۷کمرم از سوزش پر گشته،
و در تن من صحتی نیست.
۸رمقی در من نمانده و سخت کوفته شده‌ام؛
از سوز دل، ناله برمی‌آورم.
۹خداوندگارا، آرزوهایم همه در برابر توست؛
ناله‌هایم از تو پنهان نیست.
۱۰دلم در سینه به تندی می‌تپد،
توانم از من رخت برکشیده،
نورِ دیدگانم تباه شده است.
۱۱دوستان و رفیقانم از زخمهایم کناره می‌جویند؛
نزدیکانم دور می‌ایستند.
۱۲آنان که قصد جانم دارند، دام می‌گسترند،
بدخواهانم از هلاکتم سخن می‌گویند؛
و همۀ روز خیانت را تدبیر می‌کنند.
۱۳اما من همچون کَرانم و نمی‌شنوم،
و چون گنگان، که دهان نتوانند گشود؛
۱۴آری، من همچون کسی گشته‌ام که نمی‌شنود،
و در دهانش پاسخی نیست.
۱۵در انتظار توام، خداوندا؛
تو ای خداوندگارْ خدایم، پاسخ خواهی داد.
۱۶چراکه گفتم: «چون پایم بلغزد،
مگذار بر من شادی کنند و فخر فروشند.»
۱۷زیرا که نزدیک است بیفتم،
و دردم همیشه با من است.
۱۸به تقصیر خود معترفم،
و از گناه خود رنج می‌برم.
۱۹دشمنانم سرزنده و بسیارند؛
پر شمارند آنان که بی‌سبب از من بیزارند.
۲۰آنان که به تلافی نیکی، بدی بر من روا می‌دارند،
چون در پی نیکویی‌ام، بر من اتهام می‌زنند.
۲۱خداوندا، ترکم مکن؛
ای خدای من، از من دور مباش.
۲۲به یاری‌ام بشتاب،
ای خداوندگار، که نجات من هستی.

مزامير ۱۸:۳۴

۱۸خداوند نزدیک شکسته‌دلان است
و کوفته شدگانِ در روح را نجات می‌بخشد.

مزامير ۳:۱۴۷

۳دلشکستگان را التیام می‌بخشد،
و زخمهایشان را می‌بندد.

روميان ۲۶:۸-۲۷

۲۶و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. ۲۷و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می‌داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می‌کند.

مزامير ۳۲:۱۱۹

۳۲در طریق فرمانهای تو می‌دوم،
زیرا تو دل مرا وسعت می‌بخشی.

روميان ۱۲:۸-۱۴

۱۲پس ای برادران، ما مدیونیم، امّا نه به نَفْس، تا بر طبق آن زندگی کنیم. ۱۳زیرا اگر بر طبق نَفْس زندگی کنید، خواهید مرد؛ امّا اگر به واسطۀ روح، اعمال گناه‌آلود بدن را بکُشید، خواهید زیست. ۱۴زیرا آنان که از روح خدا هدایت می‌شوند، پسران خدایند.

غلاطيان ۱۶:۵-۲۶

۱۶امّا می‌گویم به روح رفتار کنید که تمایلات نَفْس را به جا نخواهید آورد. ۱۷زیرا تمایلات نَفْس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفْس؛ و این دو بر ضد هم‌اند، به گونه‌ای که دیگر نمی‌توانید هرآنچه را که می‌خواهید، به جا آورید. ۱۸امّا اگر از روح هدایت شوید، دیگر زیر شریعت نخواهید بود.
۱۹اعمال نَفْس روشن است: بی‌عفتی، ناپاکی، و هرزگی؛ ۲۰بت‌پرستی و جادوگری؛ دشمنی، ستیزه‌جویی، رشک، خشم؛ جاه‌طلبی، نفاق، دسته‌بندی، ۲۱حسد؛ مستی، عیاشی و مانند اینها. چنانکه پیشتر به شما هشدار دادم، باز می‌گویم که کنندگان چنین کارها پادشاهی خدا را به میراث نخواهند برد.
۲۲امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست. ۲۴آنان که به مسیحْ عیسی تعلّق دارند، نَفْس را با همۀ هوسها و تمایلاتش بر صلیب کشیده‌اند. ۲۵اگر به روح زیست می‌کنیم، به روح نیز رفتار کنیم. ۲۶خودپسند نباشیم و از به خشم آوردن یکدیگر و حسادت نسبت به هم دست بداریم.

غلاطيان ۲:۶

۲بارهای سنگین یکدیگر را حمل کنید که این‌گونه شریعت مسیح را به جا خواهید آورد.

اول قرنتيان ۲۱:۱۲

۲۱چشم نمی‌تواند به دست بگوید، «نیازی به تو ندارم!» و سر نیز نمی‌تواند به پاها گوید، «نیازمند شما نیستم!»

اول قرنتيان ۱۴:۱۲-۲۷

۱۴زیرا بدن نه از یک عضو، بلکه از اعضای بسیار تشکیل شده است. ۱۵اگر پا گوید، «چون دست نیستم، به بدن تعلق ندارم،» این سبب نمی‌شود که عضوی از بدن نباشد. ۱۶و اگر گوش گوید، «چون چشم نیستم، به بدن تعلق ندارم،» این سبب نمی‌شود که عضوی از بدن نباشد. ۱۷اگر تمام بدن چشم بود، شنیدن چگونه میسّر می‌شد؟ و اگر تمام بدن گوش بود، بوییدن چگونه امکان داشت؟ ۱۸امّا حقیقت این است که خدا اعضا را آن‌گونه که خود می‌خواست، یک به یک در بدن قرار داد. ۱۹اگر همه یک عضو بودند، بدن کجا وجود می‌داشت؟ ۲۰امّا اعضا بسیارند، در حالی که بدن یکی است. ۲۱چشم نمی‌تواند به دست بگوید، «نیازی به تو ندارم!» و سر نیز نمی‌تواند به پاها گوید، «نیازمند شما نیستم!» ۲۲برعکس، آن اعضای بدن که ضعیفتر می‌نمایند، بسیار ضروریترند. ۲۳و آن اعضای بدن را که پست‌تر می‌انگاریم، با حرمت خاص می‌پوشانیم، و با اعضایی که زیبا نیستند با احترام خاص رفتار می‌کنیم؛ ۲۴حال آنکه اعضای زیبای ما به چنین احترامی نیاز ندارند. امّا خدا بدن را چنان مرتب ساخته که حرمت بیشتر نصیب اعضایی شود که فاقد آنند، ۲۵تا جدایی در بدن نباشد، بلکه اعضای آن به یک اندازه در فکر یکدیگر باشند. ۲۶و اگر یک عضو دردمند گردد، همۀ اعضا با او همدرد باشند؛ و اگر یک عضو سرافراز شود، همه در خوشی او شریک گردند.
۲۷بدین قرار، شما بدن مسیح هستید و هر یک عضوی از آنید.

يوحنا ۲۹:۸

۲۹و او که مرا فرستاد، با من است. او مرا تنها نگذاشته، زیرا من همواره آنچه را که مایۀ خشنودی اوست، انجام می‌دهم.»

غلاطيان ۲۲:۵-۲۳

۲۲امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست.

يوحنا ۱:۱۵-۸

۱«من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است. ۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد. ۳شما هم‌اکنون به سبب کلامی که به شما گفته‌ام، پاک هستید. ۴در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد. ۶اگر کسی در من نماند، همچون شاخه‌ای است که دورش می‌اندازند و خشک می‌شود. شاخه‌های خشکیده را گرد می‌آورند و در آتش افکنده، می‌سوزانند. ۷اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد. ۸جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.

متی ۱۰:۶

۱۰پادشاهی تو بیاید.
ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،
بر زمین نیز به انجام رسد.

يوحنا ۱:۱۵-۱۱

۱«من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است. ۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد. ۳شما هم‌اکنون به سبب کلامی که به شما گفته‌ام، پاک هستید. ۴در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد. ۶اگر کسی در من نماند، همچون شاخه‌ای است که دورش می‌اندازند و خشک می‌شود. شاخه‌های خشکیده را گرد می‌آورند و در آتش افکنده، می‌سوزانند. ۷اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد. ۸جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.
۹«همان‌گونه که پدر مرا دوست داشته است، من نیز شما را دوست داشته‌ام؛ در محبت من بمانید. ۱۰اگر احکام مرا نگاه دارید، در محبت من خواهید ماند؛ چنانکه من احکام پدر خود را نگاه داشته‌ام و در محبت او می‌مانم. ۱۱این سخنان را به شما گفتم تا شادی من در شما باشد و شادی شما کامل شود.

يوحنا ۴

۱چون عیسی دریافت که فَریسیان شنیده‌اند او بیش از یحیی پیرو یافته، تعمیدشان می‌دهد ۲- شاگردان عیسی تعمید می‌دادند نه خودش - ۳یهودیه را ترک گفت و دیگر بار رهسپار جلیل شد. ۴و می‌بایست از سامِرِه بگذرد. ۵پس به شهری از سامِرِه به نام سوخار رسید، نزدیک قطعه زمینی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود. ۶چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی خسته از سفر در کنار چاه نشست. حدود ساعتِ ششم از روز بود.
۷در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعه‌ای آب به من بده،» ۸زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. ۹زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِری‌ام آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمی‌کنند. ۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.» ۱۱زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا می‌آوری؟ ۱۲آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گله‌هایش از آن می‌آشامیدند؟» ۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.» ۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.» ۱۶عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» ۱۷زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می‌گویی که شوهر نداری، ۱۸زیرا پنج شوهر داشته‌ای و آن که هم‌اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!» ۱۹زن گفت: «سرورم، می‌بینم که نبی هستی. ۲۰پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند، امّا شما می‌گویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.» ۲۱عیسی گفت: «ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم. ۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید. ۲۳امّا زمانی می‌رسد، و هم‌اکنون فرا رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد، زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است. ۲۴خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.» ۲۵زن گفت: «می‌دانم که مسیح (که معنی آن ’مسح شده‘ است) خواهد آمد؛ چون او آید، همه چیز را برای ما بیان خواهد کرد.» ۲۶عیسی به او گفت: «من که با تو سخن می‌گویم، همانم.»
۲۷همان دم، شاگردان عیسی از راه رسیدند و تعجب کردند که با زنی سخن می‌گوید. امّا هیچ‌یک نپرسید «چه می‌خواهی؟» یا «چرا با او سخن می‌گویی؟» ۲۸آنگاه زن، کوزۀ خویش بر جای گذاشت و به شهر رفت و به مردم گفت: ۲۹«بیایید مردی را ببینید که هرآنچه تا‌ کنون کرده بودم، به من بازگفت. آیا ممکن نیست او مسیح باشد؟» ۳۰پس آنها از شهر بیرون آمده، نزد عیسی روان شدند.
۳۱در این میان، شاگردان از او خواهش کرده، گفتند: «استاد، چیزی بخور.» ۳۲امّا عیسی به آنان گفت: «من خوراکی برای خوردن دارم که شما از آن چیزی نمی‌دانید.» ۳۳شاگردان به یکدیگر گفتند: «مگر کسی برای او خوراک آورده است؟» ۳۴عیسی به ایشان گفت: «خوراک من این است که ارادۀ فرستندۀ خود را به جا آورم و کار او را به کمال رسانم. ۳۵آیا این سخن را نشنیده‌اید که ”چهار ماهْ بیشتر به موسم درو نمانده است“؟ امّا من به شما می‌گویم، چشمان خود را بگشایید و ببینید که هم‌اکنون کشتزارها آمادۀ درو است. ۳۶هم‌اکنون، دروگر مزد خود را می‌ستاند و محصولی برای حیات جاویدان گرد می‌آورد، تا کارنده و دروکننده با هم شادمان شوند. ۳۷در اینجا این گفته صادق است که ”یکی می‌کارد و دیگری می‌دِروَد“. ۳۸من شما را فرستادم تا محصولی را درو کنید که دسترنج خودتان نیست. دیگران محنت کشیدند و شما دسترنج آنان را برداشت می‌کنید.»
۳۹پس در پی شهادت آن زن که گفته بود «هرآنچه تا‌ کنون کرده بودم، به من بازگفت،» بسیاری از سامِریانِ ساکنِ آن شهر به عیسی ایمان آوردند. ۴۰چون آن سامِریان نزد عیسی آمدند، از او خواستند نزدشان بماند. پس دو روز در آنجا ماند. ۴۱و بسیاری دیگر به سبب شنیدن سخنانش ایمان آوردند. ۴۲ایشان به آن زن می‌گفتند: «دیگر تنها به‌خاطر سخن تو ایمان نمی‌آوریم، زیرا خودْ سخنان او را شنیده‌ایم و می‌دانیم که این مرد براستی نجات‌دهندۀ عالَم است.»
۴۳پس از آن دو روز، عیسی از آنجا به جلیل رفت، ۴۴زیرا خود گفته بود که «نبی را در دیار خود حرمتی نیست.» ۴۵چون به جلیل رسید، جلیلیان او را به‌گرمی پذیرفتند، زیرا آنها نیز برای عید به اورشلیم رفته و آنچه را عیسی در آنجا کرده بود، دیده بودند.
۴۶سپس دیگر بار به قانای جلیل رفت، همان‌جا که آب را شراب کرده بود. در آنجا یکی از درباریان بود که پسری بیمار در کَفَرناحوم داشت. ۴۷چون شنید عیسی از یهودیه به جلیل آمده است، به دیدار او شتافت و تمنا کرد که فرود آید و پسر او را شفا دهد، زیرا در آستانۀ مرگ بود. ۴۸عیسی به او گفت: «تا آیات و عجایب نبینید، ایمان نمی‌آورید.» ۴۹آن مرد گفت: «سرورم، پیش از آنکه فرزندم بمیرد، بیا.» ۵۰عیسی به او گفت: «برو؛ پسرت زنده می‌ماند.» آن مرد کلام عیسی را پذیرفت و به راه افتاد. ۵۱هنوز در راه بود که خدمتکارانش به استقبال او آمده، گفتند: «پسرت زنده و تندرست است.» ۵۲از آنها پرسید: «از چه ساعت رو به بهبود نهاد؟» گفتند: «دیروز، در هفتمین ساعت روز تبْ او را رها کرد.» ۵۳آنگاه پدر دریافت که این همان ساعت بود که عیسی به او گفته بود: «پسرت زنده می‌ماند.» پس خود و همۀ اهل خانه‌اش ایمان آوردند. ۵۴این دوّمین آیتی بود که عیسی هنگامی که از یهودیه به جلیل آمد، به ظهور رسانید.

متی ۳:۵-۴

۳«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
۴خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.

متی ۵:۵

۵خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.

متی ۶:۵

۶خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.

ارمييا ۳۳:۳۱-۳۴

۳۳اما خداوند می‌گوید: «این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست: شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و بر دلشان خواهم نگاشت، و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود. ۳۴دیگر کسی به همسایه یا به برادرش تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت ”خداوند را بشناسید!“،» زیرا خداوند می‌گوید، «همه از خُرد و بزرگ مرا خواهند شناخت، از آن رو که تقصیر ایشان را خواهم آمرزید و گناهشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»

يوحنا ۳۵:۶

۳۵عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد.

فيليپيان ۳

۱دیگر آنکه ای برادران من، در خداوند شاد باشید! تکرار این مطالب زحمتی برایم نیست بلکه ایمنی شماست. ۲از آن سگها برحذر باشید! از آن شرارت‌پیشگان بپرهیزید! از آن مُثله‌کنندگان دوری کنید! ۳زیرا ختنه‌شدگانِ واقعی ماییم که در روحِ خدا عبادت می‌کنیم، و فخرمان به مسیحْ عیسی است و به افتخارات انسانی خود اتکا نداریم - ۴هرچند من خودْ دلایل خوبی برای اتکا به آنها دارم.
آری، اگر کسی می‌پندارد که دلایل خوبی برای اتکا به این‌گونه افتخارات انسانی دارد، من دلایلی محکمتر دارم: ۵ختنه شده در روز هشتم، از قوم اسرائیل، از قبیلۀ بِنیامین، فرزند عبرانی از والدین عبرانی؛ به لحاظ اجرای شریعت، فَریسی؛ ۶به لحاظ غیرت، آزاردهندۀ کلیسا؛ به لحاظ پارساییِ شریعتی، بی‌عیب. ۷امّا آنچه مرا سود بود، آن را به‌خاطر مسیح زیان شمردم. ۸بلکه همه چیز را در قیاس با ارزش برترِ شناخت خداوندم مسیحْ عیسی، زیان می‌دانم، که به‌خاطر او همه چیز را از کف داده‌ام. آری، اینها همه را فضله می‌شمارم تا مسیح را به دست آورم ۹و در او یافت شوم، نه با پارسایی خویشتن که از شریعت است، بلکه با آن پارسایی که از راه ایمان به مسیح به دست می‌آید، آن پارسایی که از خداست و بر پایۀ ایمان. ۱۰می‌خواهم مسیح و نیروی رستاخیزش را بشناسم و در رنجهای او سهیم شده، با مرگش همشکل گردم، ۱۱تا به هر طریق که شده به رستاخیز از مردگان نایل شوم.
۱۲نمی‌گویم هم‌اکنون به اینها دست یافته‌ام یا کامل شده‌ام، بلکه خود را به پیش می‌رانم تا چیزی را به دست آورم که مسیحْ عیسی برای آن مرا به دست آورد. ۱۳برادران، گمان نمی‌کنم هنوز آن را به دست آورده باشم؛ امّا یک کار می‌کنم، و آن اینکه آنچه در عقب است به فراموشی می‌سپارم و به سوی آنچه در پیش است خود را به جلو کشانده، ۱۴برای رسیدن به خط پایان می‌کوشم، تا جایزه‌ای را به دست آورم که خدا برای آن مرا در مسیحْ عیسی به بالا فرا خوانده است.
۱۵همۀ ما که بالغیم، باید چنین بیندیشیم؛ و اگر دربارۀ موضوعی به گونه‌ای دیگر می‌اندیشید، این را نیز خدا بر شما آشکار خواهد فرمود. ۱۶مهم این است که به هر مرحله‌ای که رسیده‌ایم، مطابق آن رفتار کنیم.
۱۷ای برادران، با هم از من سرمشق بگیرید، و توجه خود را به کسانی معطوف کنید که مطابق الگویی که در ما سراغ دارید، رفتار می‌کنند. ۱۸زیرا همان‌گونه که بارها به شما گفته‌ام و اکنون نیز اشکریزان تکرار می‌کنم، بسیاری چون دشمنان صلیب مسیح رفتار می‌کنند. ۱۹عاقبتِ چنین کسان هلاکت است. خدای آنان شکمشان است و به چیزهای ننگ‌آور مباهات می‌کنند، و افکارشان معطوف به امور زمینی است. ۲۰حال آنکه ما تَبَعۀ آسمانیم و با اشتیاقِ تمام انتظار می‌کشیم که نجات‌دهنده، یعنی خداوندمان عیسی مسیح، از آنجا ظهور کند. ۲۱او با نیرویی که وی را قادر می‌سازد تا همه چیز را به فرمان خود درآورد، بدنهای حقیر ما را تبدیل خواهد کرد تا به شکل بدن پرجلال او درآید.

فيليپيان ۱:۳-۱۴

۱دیگر آنکه ای برادران من، در خداوند شاد باشید! تکرار این مطالب زحمتی برایم نیست بلکه ایمنی شماست. ۲از آن سگها برحذر باشید! از آن شرارت‌پیشگان بپرهیزید! از آن مُثله‌کنندگان دوری کنید! ۳زیرا ختنه‌شدگانِ واقعی ماییم که در روحِ خدا عبادت می‌کنیم، و فخرمان به مسیحْ عیسی است و به افتخارات انسانی خود اتکا نداریم - ۴هرچند من خودْ دلایل خوبی برای اتکا به آنها دارم.
آری، اگر کسی می‌پندارد که دلایل خوبی برای اتکا به این‌گونه افتخارات انسانی دارد، من دلایلی محکمتر دارم: ۵ختنه شده در روز هشتم، از قوم اسرائیل، از قبیلۀ بِنیامین، فرزند عبرانی از والدین عبرانی؛ به لحاظ اجرای شریعت، فَریسی؛ ۶به لحاظ غیرت، آزاردهندۀ کلیسا؛ به لحاظ پارساییِ شریعتی، بی‌عیب. ۷امّا آنچه مرا سود بود، آن را به‌خاطر مسیح زیان شمردم. ۸بلکه همه چیز را در قیاس با ارزش برترِ شناخت خداوندم مسیحْ عیسی، زیان می‌دانم، که به‌خاطر او همه چیز را از کف داده‌ام. آری، اینها همه را فضله می‌شمارم تا مسیح را به دست آورم ۹و در او یافت شوم، نه با پارسایی خویشتن که از شریعت است، بلکه با آن پارسایی که از راه ایمان به مسیح به دست می‌آید، آن پارسایی که از خداست و بر پایۀ ایمان. ۱۰می‌خواهم مسیح و نیروی رستاخیزش را بشناسم و در رنجهای او سهیم شده، با مرگش همشکل گردم، ۱۱تا به هر طریق که شده به رستاخیز از مردگان نایل شوم.
۱۲نمی‌گویم هم‌اکنون به اینها دست یافته‌ام یا کامل شده‌ام، بلکه خود را به پیش می‌رانم تا چیزی را به دست آورم که مسیحْ عیسی برای آن مرا به دست آورد. ۱۳برادران، گمان نمی‌کنم هنوز آن را به دست آورده باشم؛ امّا یک کار می‌کنم، و آن اینکه آنچه در عقب است به فراموشی می‌سپارم و به سوی آنچه در پیش است خود را به جلو کشانده، ۱۴برای رسیدن به خط پایان می‌کوشم، تا جایزه‌ای را به دست آورم که خدا برای آن مرا در مسیحْ عیسی به بالا فرا خوانده است.

غلاطيان ۱۷:۵

۱۷زیرا تمایلات نَفْس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفْس؛ و این دو بر ضد هم‌اند، به گونه‌ای که دیگر نمی‌توانید هرآنچه را که می‌خواهید، به جا آورید.

افسسيان ۲۲:۴-۲۴

۲۲شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت‌تأثیر امیالِ فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید. ۲۳باید طرز فکر شما نو شود، ۲۴و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد.

متی ۲۹:۵

۲۹پس اگر چشم راستت تو را می‌لغزاند، آن را به در آر و دور افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود.

کولوسيان ۹:۳-۱۰

۹به یکدیگر دروغ مگویید، زیرا آن انسانِ قدیم را با کارهایش از تن به در آورده‌اید ۱۰و انسانِ جدید را در بر کرده‌اید، که در معرفتِ حقیقیْ هر آن نو می‌شود تا به صورت آفرینندۀ خویش در‌آید.

روميان ۱۶:۱-۱۷

۱۶زیرا از انجیل سرافکنده نیستم، چرا که قدرت خداست برای نجات هر کس که ایمان آوَرَد، نخست یهود و سپس یونانی. ۱۷زیرا در انجیل، آن پارسایی که از خداست به ظهور می‌رسد، که از آغاز تا به انجام بر پایۀ ایمان است. چنانکه نوشته شده است: «پارسا به ایمان زیست خواهد کرد.»

مرقس ۱۷:۲

۱۷عیسی با شنیدن این سخن به ایشان گفت: «بیمارانند که به طبیب نیاز دارند، نه تندرستان. من نیامده‌ام تا پارسایان بلکه تا گناهکاران را دعوت کنم.»

روميان ۱۴:۷

۱۴ما می‌دانیم که شریعت روحانی است، امّا من انسانی نفسانی‌ام و همچون برده به گناه فروخته شده‌ام.

روميان ۲:۸

۲زیرا در مسیحْ عیسی، قانونِ روحِ حیاتْ مرا از قانون گناه و مرگ آزاد کرد؛

غلاطيان ۱۶:۵-۲۶

۱۶امّا می‌گویم به روح رفتار کنید که تمایلات نَفْس را به جا نخواهید آورد. ۱۷زیرا تمایلات نَفْس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفْس؛ و این دو بر ضد هم‌اند، به گونه‌ای که دیگر نمی‌توانید هرآنچه را که می‌خواهید، به جا آورید. ۱۸امّا اگر از روح هدایت شوید، دیگر زیر شریعت نخواهید بود.
۱۹اعمال نَفْس روشن است: بی‌عفتی، ناپاکی، و هرزگی؛ ۲۰بت‌پرستی و جادوگری؛ دشمنی، ستیزه‌جویی، رشک، خشم؛ جاه‌طلبی، نفاق، دسته‌بندی، ۲۱حسد؛ مستی، عیاشی و مانند اینها. چنانکه پیشتر به شما هشدار دادم، باز می‌گویم که کنندگان چنین کارها پادشاهی خدا را به میراث نخواهند برد.
۲۲امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست. ۲۴آنان که به مسیحْ عیسی تعلّق دارند، نَفْس را با همۀ هوسها و تمایلاتش بر صلیب کشیده‌اند. ۲۵اگر به روح زیست می‌کنیم، به روح نیز رفتار کنیم. ۲۶خودپسند نباشیم و از به خشم آوردن یکدیگر و حسادت نسبت به هم دست بداریم.

روميان ۱۷:۴

۱۷چنانکه نوشته شده است: «تو را پدر قومهای بسیار گردانیده‌ام.» و در نظر خدا چنین نیز هست، خدایی که ابراهیم به او ایمان آورد، او که مردگان را زنده می‌کند و نیستیها را به هستی فرا می‌خواند.

دوم قرنتيان ۶:۵-۷

۶پس همواره دلگرمیم، هرچند می‌دانیم تا زمانی که در این بدن منزل داریم، از خداوند غریبیم، ۷زیرا با ایمان زندگی می‌کنیم، نه با دیدار.

روميان ۱:۸

۱پس اکنون برای آنان که در مسیحْ عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست،

مکاشفه ۱۰:۱۲

۱۰آنگاه صدایی بلند در آسمان شنیدم که می‌گفت:
«اکنون نجات و قدرت و پادشاهی خدای ما،
و اقتدار مسیح او فرا رسیده است.
زیرا که آن مدّعیِ برادران ما
که شبانه‌روز در پیشگاه خدای ما بر آنان اتهام می‌زند،
به زیر افکنده شده است.

لوقا ۱:۴-۱۳

۱عیسی پر از روح‌القدس، از رود اردن بازگشت و روح، او را در بیابان هدایت می‌کرد. ۲در آنجا ابلیس چهل روز او را وسوسه کرد. در آن روزها چیزی نخورد، و در پایان آن مدت، گرسنه شد. ۳پس ابلیس به او گفت: «اگر پسر خدایی، به این سنگ بگو نان شود.» ۴عیسی پاسخ داد: «نوشته شده است که ”انسان تنها به نان زنده نیست.“»
۵سپس ابلیس او را به مکانی بلند برد و در دَمی همۀ حکومتهای جهان را به او نشان داد ۶و گفت: «من همۀ این قدرت و تمامی شکوه اینها را به تو خواهم بخشید، زیرا که به من سپرده شده است و مختارم آن را به هر که بخواهم بدهم. ۷بنابراین، اگر در برابرم سَجده کنی، این همه از آن تو خواهد شد.» ۸عیسی پاسخ داد: «نوشته شده است،

«”خداوند، خدای خود را بپرست
و تنها او را عبادت کن.“»
۹آنگاه ابلیس او را به شهر اورشلیم برد و بر فراز معبد قرار داد و گفت: «اگر پسر خدایی، خود را از اینجا به زیر افکن. ۱۰زیرا نوشته شده است:

«”دربارۀ تو به فرشتگان خود فرمان خواهد داد
تا نگاهبان تو باشند.
۱۱آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت
مبادا پایت را به سنگی بزنی.“»
۱۲عیسی به او پاسخ داد: «گفته شده است، ”خداوند، خدای خود را میازما.“‌» ۱۳چون ابلیس همۀ این وسوسه‌ها را به پایان رسانید، او را تا فرصتی دیگر ترک گفت.

يوحنا ۳۱:۸-۳۲

۳۱سپس عیسی به یهودیانی که به او ایمان آورده بودند، گفت: «اگر در کلام من بمانید، براستی شاگرد من خواهید بود. ۳۲و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.»

اعمال رسولان ۳۵:۲۰

۳۵از هر لحاظ به شما نشان داده‌ام که باید چنین سخت کار کنیم تا بتوانیم ضعیفان را دستگیری نماییم، و سخنان خود خداوندْ عیسی را به یاد داشته باشیم که فرمود: ”دادن از گرفتن فرخنده‌تر است.“‌»

اشعيا ۳:۵۳

۳خوار و مردود نزد آدمیان،
مرد دردآشنا و رنجدیده.
چون کسی که روی از او بگردانند،
خوار گشت و به حسابش نیاوردیم.

لوقا ۳۴:۲۳

۳۴عیسی گفت: «ای پدر، اینان را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند.» آنگاه قرعه انداختند تا جامه‌های او را میان خود تقسیم کنند.

متی ۸:۵

۸خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.

يوحنا ۱۲:۸

۱۲سپس عیسی دیگر بار با مردم سخن گفته، فرمود: «من نور جهانم. هر که از من پیروی کند، هرگز در تاریکی راه نخواهد پیمود، بلکه از نورِ زندگی برخوردار خواهد بود.»

يوحنا ۱۹:۳-۲۱

۱۹و محکومیت در این است که نور به جهان آمد، امّا مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. ۲۰زیرا هر آن که بدی را به جا می‌آورَد از نور نفرت دارد و نزد نور نمی‌آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. ۲۱امّا آن که راستی را به عمل می‌آورَد نزد نور می‌آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.»

اول يوحنا ۵:۱-۷

۵این است پیامی که از او شنیده‌ایم و به شما اعلام می‌کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست. ۶اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم. ۷امّا اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می‌سازد.

اشعيا ۵:۵۳

۵حال آنکه به سبب نافرمانیهای ما بدنش سوراخ شد،
و به جهت تقصیرهای ما لِه گشت؛
تأدیبی که ما را سلامتی بخشید بر او آمد،
و به زخمهای او ما شفا می‌یابیم.

غلاطيان ۱۹:۲-۲۱

۱۹زیرا من به واسطۀ خودِ شریعت، نسبت به شریعت مُردم تا برای خدا زیست کنم. ۲۰با مسیح بر صلیب شده‌ام، و دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند؛ و این زندگی که اکنون در جسم می‌کنم، با ایمان به پسر خداست که مرا محبت کرد و جان خود را به‌خاطر من داد. ۲۱فیض خدا را باطل نمی‌شمارم، زیرا اگر پارسایی از راه شریعت به دست می‌آمد، پس مسیح بیهوده مرد.

عبرانيان ۱۴:۴-۱۶

۱۴پس چون کاهن اعظمی والامقام داریم که از آسمانها درگذشته است، یعنی عیسی پسر خدا، بیایید اعتراف خود را استوار نگاه داریم. ۱۵زیرا کاهن اعظم ما چنان نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که از هر حیث همچون ما وسوسه شده است، بدون اینکه گناه کند. ۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

تثنييه ۱۶:۵

۱۶«”پدر و مادر خود را گرامی دار، چنانکه یهوه خدایت تو را امر فرموده است، تا روزهایت دراز شود و در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، سعادتمند باشی.

امثال ۲۲:۲۳

۲۲به پدرت که از او جان یافتی گوش فرا ده،
و مادر خویش را در روز پیری‌اش‌خوار مشمار.

متی ۳:۱۵-۹

۳او در پاسخ گفت: «و شما چرا برای حفظ سنّت خویش، حکم خدا را زیر پا می‌گذارید؟ ۴زیرا خدا فرموده است: ”پدر و مادر خود را گرامی دار“ و نیز ”هر که پدر یا مادر خود را ناسزا گوید، البته باید کشته شود.“ ۵امّا شما می‌گویید اگر کسی به پدر یا مادرش بگوید: ”هر کمکی که ممکن بود از من دریافت کنید، وقف خداست،“ ۶در این صورت، دیگر بر او واجب نیست این‌گونه پدرِ خود را گرامی دارد. این‌چنین شما برای حفظ سنّت خویش کلام خدا را باطل می‌شمارید. ۷ای ریاکاران! اِشعیا دربارۀ شما چه خوب پیشگویی کرد، آنگاه که گفت:

۸«”این قوم با لبهای خود مرا حرمت می‌دارند،
امّا دلشان از من دور است.
۹آنان بیهوده مرا عبادت می‌کنند،
و تعلیمشان چیزی جز فرایض بشری نیست.“»

يعقوب ۲:۳-۱۲

۲ما همه بسیار می‌لغزیم. اگر کسی در گفتار خود نلغزد، انسانی کامل است و می‌تواند تمامی وجودِ خود را مهار کند.
۳ما با لگام نهادن بر دهان اسب، آن را مطیع خود می‌سازیم و بدین وسیله می‌توانیم تمامی بدن حیوان را به هر سو هدایت کنیم. ۴همچنین سُکانی کوچک می‌تواند کشتی بزرگی را که فقط بادهای نیرومند آن را به حرکت درمی‌آورد، به هر سمتی که ناخدا بخواهد هدایت کند. ۵به همین‌سان، زبان نیز عضوی کوچک است، امّا ادعاهای بزرگ دارد. جرقه‌ای کوچک می‌تواند جنگلی بزرگ را به آتش کِشد. ۶زبان نیز آتش است؛ دنیایی است از نادرستی در میان اعضای بدن ما که همۀ وجود انسان را آلوده می‌کند و دایرۀ کائنات را به آتش می‌کشد - آتشی که جهنم آن را افروخته است!
۷انسان همه گونه حیوان و پرنده و خزنده و جاندار دریایی را رام می‌کند و کرده است، ۸امّا هیچ انسانی قادر به رام کردن زبان نیست. زبان شرارتی است سرکش و پر از زهرِ کشنده!
۹با زبان خود خداوند و پدر را متبارک می‌خوانیم و با همان زبان انسانهایی را که به شباهت خدا آفریده شده‌اند، لعن می‌کنیم. ۱۰از یک دهان، هم ستایش بیرون می‌آید، هم نفرین! ای برادران من، شایسته نیست چنین باشد. ۱۱آیا می‌شود از چشمه‌ای هم آب شیرین روان باشد، هم آب شور؟ ۱۲برادرانِ من، آیا ممکن است درخت انجیر، زیتون بار آوَرَد؟ یا درخت مو، انجیر بَر دهد؟ به همین‌سان نیز چشمۀ شور نمی‌تواند آب شیرین روان سازد.

متی ۲۱:۵-۲۲

۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد.

سفر خروج ۷:۲۰

۷«نام یهوه خدایت را به ناشایستگی مبر، زیرا خداوند کسی را که نام او را به ناشایستگی بَرَد بی‌سزا نخواهد گذاشت.

سفر خروج ۱۵:۲۰

۱۵«دزدی مکن.

افسسيان ۲۸:۴

۲۸دزد دیگر دزدی نکند، بلکه به کار مشغول شود، و با دستهای خود کاری سودمند انجام دهد، تا بتواند نیازمندان را نیز چیزی دهد.

اول يوحنا ۵:۱-۲:۲

۵این است پیامی که از او شنیده‌ایم و به شما اعلام می‌کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست. ۶اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم. ۷امّا اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می‌سازد.
۸اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. ۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد. ۱۰اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می‌دهیم و کلام او در ما جایی ندارد.
۲ ۱ای فرزندانم، این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. امّا اگر کسی گناهی کرد، شفیعی نزد پدر داریم، یعنی عیسی مسیح پارسا. ۲او خودْ کفّارۀ گناهان ما است، و نه گناهان ما فقط، بلکه گناهان تمامی جهان نیز.

متی ۲۷:۵-۲۹

۲۷«شنیده‌اید که گفته شده، ”زنا مکن.“ ۲۸امّا من به شما می‌گویم، هر که با شهوت به زنی بنگرد، همان دم در دل خود با او زنا کرده است. ۲۹پس اگر چشم راستت تو را می‌لغزاند، آن را به در آر و دور افکن، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد تا آن که تمام بدنت به دوزخ افکنده شود.

متی ۱:۷-۵

۱«داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. ۲زیرا به همان‌گونه که بر دیگران داوری کنید، بر شما نیز داوری خواهد شد و با همان پیمانه که وزن کنید، برای شما وزن خواهد شد. ۳چرا پَرِ کاه را در چشم برادرت می‌بینی، امّا از چوبی که در چشم خود داری غافلی؟ ۴چگونه می‌توانی به برادرت بگویی، ”بگذار پَرِ کاه را از چشمت به در آورم،“ حال آنکه چوبی در چشم خود داری؟ ۵ای ریاکار، نخست چوب را از چشم خود به در آر، آنگاه بهتر خواهی دید تا پَرِ کاه را از چشم برادرت بیرون کنی.

سفر خروج ۱۷:۲۰

۱۷«به خانۀ همسایه‌ات طمع مورز. به زن همسایه‌ات، یا غلام و کنیزش، یا گاو و الاغش، یا هیچ چیز دیگر او، طمع مدار.»

پيدايش ۵:۶

۵و خداوند دید که شرارت انسان بر زمین بسیار است، و هر نیتِ اندیشه‌های دل او پیوسته برای بدی است و بس؛

سفر خروج ۱۳:۲۰

۱۳«قتل مکن.

پيدايش ۱۱:۶-۱۳

۱۱باری، زمین در نظر خدا فاسد و آکنده از خشونت شده بود. ۱۲و خدا زمین را دید که اینک فاسد گشته بود، زیرا که تمامی بشر راه خود را بر زمین فاسد کرده بودند. ۱۳پس خدا به نوح گفت: «پایان تمامی بشر به حضورم رسیده است، زیرا زمین به سبب آنان آکنده از خشونت شده است. اینک آنان را با زمین نابود خواهم کرد.

متی ۲۱:۵-۲۲

۲۱«شنیده‌اید که به پیشینیان گفته شده، ”قتل مکن، و هر که قتل کند، سزاوار محاکمه خواهد بود.“ ۲۲امّا من به شما می‌گویم، هر که بر برادر خود خشم گیرد، سزاوار محاکمه است؛ و هر که به برادر خود ’راقا‘ گوید، سزاوار محاکمه در حضور شوراست؛ و هر که به برادر خود احمق گوید، سزاوار آتش جهنم بُوَد.

ارمييا ۵:۱

۵«پیش از آنکه تو را در رَحِم نقش بندم، تو را شناختم،
و پیش از آنکه به دنیا بیایی، تو را جدا کردم،
و تو را بر قومها نبی قرار دادم.»

سفر خروج ۳:۲۰-۵ و ۱۴

۳«تو را خدایانِ غیر جز من مباشد.
۴«هیچ تمثالِ تراشیده‌ای برای خود مساز، خواه به شکل هرآنچه بالا در آسمان باشد و یا پایین بر زمین و یا در آبهای زیر زمین. ۵در برابر آنها سَجده مکن و آنها را عبادت منما؛ زیرا من، یهوه خدای تو، خدایی غیورم که جزای تقصیرات پدران را به فرزندان و پشت سوّم و چهارمِ آنان که مرا نفرت کنند می‌رسانم.
۱۴«زنا مکن.

اول تسالونيکيان ۳:۴-۵

۳ارادۀ خدا این است که مقدّس باشید: خود را از بی‌عفتی دور نگاه دارید. ۴هر‌یک از شما باید بداند که چگونه در پاکی و برازندگی، بدن خود را تحت تسلّط نگاه دارد. ۵نباید همانند قومهایی که خدا را نمی‌شناسند، دستخوش امیال شهوانی باشید.

غلاطيان ۱۹:۵-۲۱

۱۹اعمال نَفْس روشن است: بی‌عفتی، ناپاکی، و هرزگی؛ ۲۰بت‌پرستی و جادوگری؛ دشمنی، ستیزه‌جویی، رشک، خشم؛ جاه‌طلبی، نفاق، دسته‌بندی، ۲۱حسد؛ مستی، عیاشی و مانند اینها. چنانکه پیشتر به شما هشدار دادم، باز می‌گویم که کنندگان چنین کارها پادشاهی خدا را به میراث نخواهند برد.

لاويان ۳۱:۱۹

۳۱«به احضارکنندگانِ ارواح یا غیبگویان روی میاورید. در پی آنها مباشید و بدین‌گونه خود را با آنها نجس مسازید: من یهوه خدای شما هستم.

تثنييه ۹:۱۸-۱۳

۹«چون به سرزمینی که یهوه خدایتان به شما می‌دهد، درآیید، نباید آداب و رسوم کراهت‌آور اقوام آنجا را بیاموزید. ۱۰در میان شما کسی یافت نشود که پسر یا دختر خود را بر آتش قربانی کند، و نه فالگیر یا غیبگو، و نه افسونگر یا جادوگر ۱۱یا ساحِر، و نه مشورت‌کننده با ارواح، یا رَمال و یا کسی که با مردگان گفتگو کند. ۱۲زیرا هر که این کارها را می‌کند، خداوند از او کراهت دارد، و به سبب همین اعمال قبیح است که یهوه خدایتان این اقوام را از برابر شما بیرون می‌رانَد. ۱۳شما در حضور یهوه خدایتان بی‌عیب باشید،

اشعيا ۱۹:۸-۲۰

۱۹پس چون شما را گویند: «از احضارکنندگان ارواح و جادوگرانی که جیک جیک می‌کنند و وِرد می‌خوانند، سؤال کنید،» آیا قوم نباید از خدای خود سؤال کنند؟ آیا برای زندگان باید از مردگان سؤال کرد؟ ۲۰به شریعت و به شهادت روی نمایید! اگر مطابق این کلام سخن نگویند، ایشان را طَلیعه‌ای نیست.

اعمال رسولان ۱۸:۱۹-۲۰

۱۸و بسیار کسان که ایمان آورده بودند، پیش آمده، آشکارا به کارهای خود اعتراف کردند. ۱۹بسیاری نیز که پیش از آن جادوگری می‌کردند، کتابهای خود را آوردند و در برابر همگان سوزاندند. چون بهای کتابها را حساب کردند، پنجاه هزار دِرْهَم بود. ۲۰بدین‌گونه، کلام خداوند به‌طور گسترده منتشر می‌شد و قوّت می‌گرفت.

اول يوحنا ۵:۱-۲:۲

۵این است پیامی که از او شنیده‌ایم و به شما اعلام می‌کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست. ۶اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم. ۷امّا اگر در نور گام برداریم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر رفاقت داریم و خون پسر او عیسی ما را از هر گناه پاک می‌سازد.
۸اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. ۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد. ۱۰اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می‌دهیم و کلام او در ما جایی ندارد.
۲ ۱ای فرزندانم، این را به شما می‌نویسم تا گناه نکنید. امّا اگر کسی گناهی کرد، شفیعی نزد پدر داریم، یعنی عیسی مسیح پارسا. ۲او خودْ کفّارۀ گناهان ما است، و نه گناهان ما فقط، بلکه گناهان تمامی جهان نیز.

يعقوب ۱۶:۵

۱۶پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می‌کند.

يوحنا ۱:۴-۴۲

۱چون عیسی دریافت که فَریسیان شنیده‌اند او بیش از یحیی پیرو یافته، تعمیدشان می‌دهد ۲- شاگردان عیسی تعمید می‌دادند نه خودش - ۳یهودیه را ترک گفت و دیگر بار رهسپار جلیل شد. ۴و می‌بایست از سامِرِه بگذرد. ۵پس به شهری از سامِرِه به نام سوخار رسید، نزدیک قطعه زمینی که یعقوب به پسر خود یوسف داده بود. ۶چاه یعقوب در آنجا بود و عیسی خسته از سفر در کنار چاه نشست. حدود ساعتِ ششم از روز بود.
۷در این هنگام، زنی از مردمان سامِرِه برای آب کشیدن آمد. عیسی به او گفت: «جرعه‌ای آب به من بده،» ۸زیرا شاگردانش برای تهیۀ خوراک به شهر رفته بودند. ۹زن به او گفت: «چگونه تو که یهودی هستی، از من که زنی سامِری‌ام آب می‌خواهی؟» زیرا یهودیان با سامِریان مراوده نمی‌کنند. ۱۰عیسی در پاسخ گفت: «اگر موهبت خدا را درمی‌یافتی و می‌دانستی کیست که از تو آب می‌خواهد، تو خود از او می‌خواستی، و به تو آبی زنده عطا می‌کرد.» ۱۱زن به او گفت: «سرورم، سطل نداری و چاه عمیق است، پس آب زنده از کجا می‌آوری؟ ۱۲آیا تو از پدر ما یعقوب بزرگتری که این چاه را به ما داد، و خود و پسران و گله‌هایش از آن می‌آشامیدند؟» ۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.» ۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.» ۱۶عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» ۱۷زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می‌گویی که شوهر نداری، ۱۸زیرا پنج شوهر داشته‌ای و آن که هم‌اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!» ۱۹زن گفت: «سرورم، می‌بینم که نبی هستی. ۲۰پدران ما در این کوه پرستش می‌کردند، امّا شما می‌گویید جایی که در آن باید پرستش کرد اورشلیم است.» ۲۱عیسی گفت: «ای زن، باور کن، زمانی فرا خواهد رسید که پدر را نه در این کوه پرستش خواهید کرد، نه در اورشلیم. ۲۲شما آنچه را نمی‌شناسید می‌پرستید، امّا ما آنچه را می‌شناسیم می‌پرستیم، زیرا نجات به واسطۀ قوم یهود فراهم می‌آید. ۲۳امّا زمانی می‌رسد، و هم‌اکنون فرا رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد، زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است. ۲۴خدا روح است و پرستندگانش باید او را در روح و راستی بپرستند.» ۲۵زن گفت: «می‌دانم که مسیح (که معنی آن ’مسح شده‘ است) خواهد آمد؛ چون او آید، همه چیز را برای ما بیان خواهد کرد.» ۲۶عیسی به او گفت: «من که با تو سخن می‌گویم، همانم.»
۲۷همان دم، شاگردان عیسی از راه رسیدند و تعجب کردند که با زنی سخن می‌گوید. امّا هیچ‌یک نپرسید «چه می‌خواهی؟» یا «چرا با او سخن می‌گویی؟» ۲۸آنگاه زن، کوزۀ خویش بر جای گذاشت و به شهر رفت و به مردم گفت: ۲۹«بیایید مردی را ببینید که هرآنچه تا‌ کنون کرده بودم، به من بازگفت. آیا ممکن نیست او مسیح باشد؟» ۳۰پس آنها از شهر بیرون آمده، نزد عیسی روان شدند.
۳۱در این میان، شاگردان از او خواهش کرده، گفتند: «استاد، چیزی بخور.» ۳۲امّا عیسی به آنان گفت: «من خوراکی برای خوردن دارم که شما از آن چیزی نمی‌دانید.» ۳۳شاگردان به یکدیگر گفتند: «مگر کسی برای او خوراک آورده است؟» ۳۴عیسی به ایشان گفت: «خوراک من این است که ارادۀ فرستندۀ خود را به جا آورم و کار او را به کمال رسانم. ۳۵آیا این سخن را نشنیده‌اید که ”چهار ماهْ بیشتر به موسم درو نمانده است“؟ امّا من به شما می‌گویم، چشمان خود را بگشایید و ببینید که هم‌اکنون کشتزارها آمادۀ درو است. ۳۶هم‌اکنون، دروگر مزد خود را می‌ستاند و محصولی برای حیات جاویدان گرد می‌آورد، تا کارنده و دروکننده با هم شادمان شوند. ۳۷در اینجا این گفته صادق است که ”یکی می‌کارد و دیگری می‌دِروَد“. ۳۸من شما را فرستادم تا محصولی را درو کنید که دسترنج خودتان نیست. دیگران محنت کشیدند و شما دسترنج آنان را برداشت می‌کنید.»
۳۹پس در پی شهادت آن زن که گفته بود «هرآنچه تا‌ کنون کرده بودم، به من بازگفت،» بسیاری از سامِریانِ ساکنِ آن شهر به عیسی ایمان آوردند. ۴۰چون آن سامِریان نزد عیسی آمدند، از او خواستند نزدشان بماند. پس دو روز در آنجا ماند. ۴۱و بسیاری دیگر به سبب شنیدن سخنانش ایمان آوردند. ۴۲ایشان به آن زن می‌گفتند: «دیگر تنها به‌خاطر سخن تو ایمان نمی‌آوریم، زیرا خودْ سخنان او را شنیده‌ایم و می‌دانیم که این مرد براستی نجات‌دهندۀ عالَم است.»

يوحنا ۲۹:۴

۲۹«بیایید مردی را ببینید که هرآنچه تا‌ کنون کرده بودم، به من بازگفت. آیا ممکن نیست او مسیح باشد؟»

يوحنا ۱۳:۴-۱۴

۱۳عیسی گفت: «هر که از این آب می‌نوشد، باز تشنه می‌شود. ۱۴امّا هر که از آن آب که من به او دهم بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد، بلکه آبی که من می‌دهم در او چشمه‌ای می‌شود که تا به حیات جاویدان جوشان است.»

روميان ۱۰:۵-۱۱

۱۰زیرا اگر هنگامی که دشمن بودیم، به واسطۀ مرگ پسرش با خدا آشتی داده شدیم، چقدر بیشتر اکنون که در آشتی هستیم، به وسیلۀ حیات او نجات خواهیم یافت. ۱۱نه تنها این، بلکه ما به واسطۀ خداوندمان عیسی مسیح که توسط او از آشتی برخورداریم، در خدا نیز فخر می‌کنیم.

روميان ۱۷:۱۲-۲۱

۱۷به هیچ‌کس به سزای بدی، بدی نکنید. دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است، به جای آورید. ۱۸اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط می‌شود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید. ۱۹ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که «خداوند می‌گوید: ”انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد.“‌» ۲۰برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.» ۲۱مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.

پيدايش ۹:۴

۹آنگاه خداوند به قائن گفت: «برادرت هابیل کجاست؟» گفت: «نمی‌دانم؛ مگر من نگهبان برادرم هستم؟»

متی ۲۳:۵-۲۴

۲۳پس اگر هنگام تقدیم هدیه‌ات بر مذبح، به یاد آوردی که برادرت از تو چیزی به دل دارد، ۲۴هدیه‌ات را بر مذبح واگذار و نخست برو و با برادر خود آشتی کن و سپس بیا و هدیه‌ات را تقدیم نما.

لوقا ۱:۱۹-۱۰

۱عیسی به اَریحا درآمد و از میان شهر می‌گذشت. ۲در آنجا توانگری بود، زَکّا نام، رئیس خَراجگیران. ۳او می‌خواست ببیند عیسی کیست، امّا از کوتاهی قامت و ازدحام جمعیت نمی‌توانست. ۴از این رو، پیش دوید و از درخت چناری بالا رفت تا او را ببیند، زیرا عیسی از آن راه می‌گذشت. ۵چون عیسی به آن مکان رسید، بالا نگریست و به او گفت: «زَکّا، بشتاب و پایین بیا که امروز باید در خانۀ تو بمانم.» ۶زَکّا بی‌درنگ پایین آمد و با شادی او را پذیرفت. ۷مردم چون این را دیدند، همگی لب به شکایت گشودند که: «به خانۀ گناهکاری به میهمانی رفته است.» ۸و امّا زَکّا از جا برخاست و به خداوند گفت: «‌سرور من، اینک نصف اموال خود را به فقرا می‌بخشم، و اگر چیزی به ناحق از کسی گرفته باشم، چهار برابر به او بازمی‌گردانم.» ۹عیسی فرمود: «امروز نجات به این خانه آمده است، چرا که این مرد نیز فرزند ابراهیم است. ۱۰زیرا پسر انسان آمده تا گمشده را بجوید و نجات بخشد.»

يوحنا ۱۸:۱۵-۲۵

۱۸«اگر دنیا از شما نفرت دارد، به یاد داشته باشید که پیش از شما از من نفرت داشته است. ۱۹اگر به دنیا تعلّق داشتید، دنیا شما را چون کسان خود دوست می‌داشت. امّا چون به دنیا تعلّق ندارید، بلکه من شما را از دنیا برگزیده‌ام، دنیا از شما نفرت دارد. ۲۰کلامی را که به شما گفتم، به یاد داشته باشید: ”بنده از ارباب خود بزرگتر نیست.“ اگر مرا آزار رسانیدند، با شما نیز چنین خواهند کرد؛ و اگر کلام مرا نگاه داشتند، کلام شما را نیز نگاه خواهند داشت. ۲۱امّا این همه را به سبب نام من با شما خواهند کرد، زیرا فرستندۀ مرا نمی‌شناسند. ۲۲اگر نیامده و با ایشان سخن نگفته بودم، گناه نمی‌داشتند؛ امّا اکنون دیگر عذری برای گناهشان ندارند. ۲۳کسی که از من نفرت داشته باشد، از پدر من نیز نفرت دارد. ۲۴اگر در میان آنان کارهایی نکرده بودم که جز من هیچ‌کس نکرده است، گناه نمی‌داشتند؛ امّا اکنون، با اینکه آن کارها را دیده‌اند، هم از من و هم از پدرم نفرت دارند. ۲۵این‌گونه، کلامی که در تورات خودشان آمده است به حقیقت می‌پیوندد که: ”بی‌سبب از من نفرت داشتند.“

مرقس ۵۰:۱۴

۵۰آنگاه همۀ شاگردان ترکش کرده، گریختند.

اول پترس ۱:۴-۲

۱پس چون مسیح در عرصۀ جسم رنج کشید، شما نیز به همین عزم مسلّح شوید، زیرا آن کس را که در عرصۀ جسم رنج کشیده، دیگر با گناه کاری نیست. ۲در نتیجه باقی عمر را در جسم، نه در خدمت امیال پلید بشری، بلکه در راه انجام ارادۀ خدا می‌گذراند.

متی ۲۴

۱هنگامی که عیسی معبد را ترک گفته، به راه خود می‌رفت، شاگردانش نزدش آمدند تا نظر او را به بناهای معبد جلب کنند. ۲عیسی به آنان گفت: «همۀ اینها را می‌بینید؟ آمین، به شما می‌گویم، سنگی بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فرو خواهد ریخت.»
۳وقتی عیسی بر کوه زیتون نشسته بود، شاگردانش در خلوت نزد او آمده، گفتند: «به ما بگو این وقایع کِی روی خواهد داد و نشانۀ آمدن تو و پایان این عصر چیست؟» ۴عیسی پاسخ داد: «به‌هوش باشید تا کسی گمراهتان نکند. ۵زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت، ”من مسیح هستم،“ و بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۶همچنین دربارۀ جنگها خواهید شنید و خبر جنگها به گوشتان خواهد رسید. امّا مشوش مشوید، زیرا چنین وقایعی می‌باید رخ دهد، ولی هنوز پایان فرا نرسیده. ۷نیز قومی بر قوم دیگر و حکومتی بر حکومت دیگر بر خواهند خاست. و قحطیها و زلزله‌ها در جایهای گوناگون خواهد آمد. ۸امّا همۀ اینها تنها آغاز درد زایمان است.
۹«در آن زمان شما را تسلیم خواهند کرد تا آزار بسیار بینید، و شما را خواهند کشت. همۀ قومها به‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت. ۱۰در آن روزها بسیاری از ایمان خود بازگشته، به یکدیگر خیانت خواهند کرد و از یکدیگر متنفر خواهند شد. ۱۱پیامبران دروغینِ زیادی برخاسته، بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۱۲در نتیجۀ افزونی شرارت، محبت بسیاری به سردی خواهد گرایید. ۱۳امّا هر که تا به پایان پایدار بماند، نجات خواهد یافت. ۱۴و این بشارت پادشاهی در سرتاسر جهان اعلام خواهد شد تا شهادتی برای همۀ قومها باشد. آنگاه پایان فرا خواهد رسید.
۱۵«پس چون آنچه را دانیال نبی ’مکروهِ ویرانگر‘ نامیده در مکان مقدّس بر پا بینید-خواننده دقّت کند - ۱۶آنگاه هر که در یهودیه باشد، به کوهها بگریزد؛ ۱۷و هر که بر بام خانه باشد، برای برداشتن چیزی، فرود نیاید؛ ۱۸و هر که در مزرعه باشد، برای برگرفتن قبای خود به خانه بازنگردد. ۱۹وای بر زنان آبستن و مادران شیرده در آن روزها! ۲۰دعا کنید که فرار شما در زمستان یا در روز شَبّات نباشد. ۲۱زیرا در آن زمان چنان مصیبت عظیمی روی خواهد داد که مانندش از آغاز جهان تا کنون روی نداده، و هرگز نیز روی نخواهد داد. ۲۲اگر آن روزها کوتاه نمی‌شد، هیچ بشری جان سالم به در نمی‌برد. امّا به‌خاطر برگزیدگان کوتاه خواهد شد.
۲۳«در آن زمان، اگر کسی به شما گوید، ”ببینید، مسیح اینجاست!“ یا ”مسیح آنجاست!“ باور مکنید. ۲۴زیرا مسیحان کاذب و پیامبران دروغین برخاسته، آیات و معجزات عظیم به ظهور خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان را گمراه کنند. ۲۵ببینید، پیشاپیش به شما گفتم. ۲۶بنابراین اگر به شما بگویند، ”او در بیابان است،“ به آنجا نروید؛ و اگر بگویند، ”در اندرونی خانه است،“ باور مکنید. ۲۷زیرا همچنانکه صاعقه در شرق آسمان پدید می‌آید و نورش تا به غرب می‌رسد، ظهور پسر انسان نیز چنین خواهد بود. ۲۸هر جا لاشه‌ای باشد، لاشخوران در آنجا گرد می‌آیند.
۲۹«بلافاصله، پس از مصیبتِ آن روزها

«”خورشید تاریک خواهد شد
و ماه دیگر نور نخواهد افشاند؛
ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت،
و نیروهای آسمان به لرزه در‌ خواهند آمد.“
۳۰آنگاه نشانۀ پسر انسان در آسمان ظاهر خواهد شد و همۀ طوایف جهان بر سینۀ خود خواهند زد، و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای آسمان می‌آید. ۳۱او فرشتگان خود را با نفیر بلند شیپور خواهد فرستاد و آنها برگزیدگان او را از چهار گوشۀ جهان، از یک کران آسمان تا به کران دیگر، گرد هم خواهند آورد.
۳۲«حال، از درخت انجیر این درس را فرا گیرید: به محض اینکه شاخه‌های آن جوانه زده برگ می‌دهد، درمی‌یابید که تابستان نزدیک است. ۳۳به همین‌سان، هر گاه این چیزها را ببینید، درمی‌یابید که او نزدیک، بلکه بر در است. ۳۴آمین، به شما می‌گویم، تا این همه روی ندهد، این نسل از میان نخواهد رفت. ۳۵آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت.
۲۶«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند. ۳۷زمان ظهور پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود. ۳۸در روزهای پیش از توفان، قبل از اینکه نوح به کشتی درآید، مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند ۳۹و نمی‌دانستند چه در پیش است. تا اینکه توفان آمد و همه را با خود برد. ظهور پسر انسان نیز همین‌گونه خواهد بود. ۴۰از دو مرد که در مزرعه هستند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد. ۴۱و از دو زن که با هم دستاس می‌کنند، یکی برگرفته و دیگری واگذاشته خواهد شد. ۴۲پس بیدار باشید، زیرا نمی‌دانید سرورِ شما چه روزی خواهد آمد. ۴۳این را بدانید که اگر صاحبخانه می‌دانست دزد در چه پاسی از شب می‌آید، بیدار می‌ماند و نمی‌گذاشت به خانه‌اش دستبرد زنند. ۴۴پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر انسان در ساعتی خواهد آمد که انتظارش را ندارید.
۴۵«پس آن غلام امین و دانا کیست که اربابش او را به سرپرستی خانوادۀ خود گماشته باشد تا خوراک آنان را به‌موقع بدهد؟ ۴۶خوشا به حال آن غلام که چون اربابش بازگردد، او را مشغول این کار ببیند. ۴۷آمین، به شما می‌گویم، که او را بر همۀ مایملک خود خواهد گماشت. ۴۸امّا اگر آن غلام، شریر باشد و با خود بیندیشد که ”اربابم تأخیر کرده است،“ ۴۹و به آزار همکاران خود بپردازد و با میگساران مشغول خوردن و نوشیدن شود، ۵۰آنگاه اربابش در روزی که انتظار ندارد و در ساعتی که از آن آگاه نیست خواهد آمد ۵۱و او را از میان دو پاره کرده، در جایگاه ریاکاران خواهد افکند، جایی که گریه و دندان به دندان ساییدن خواهد بود.

مرقس ۶۶:۱۴-۷۲

۶۶هنگامی که پطرس هنوز پایین، در حیاط بود، یکی از خادمه‌های کاهن اعظم نیز به آنجا آمد ۶۷و او را دید که کنار آتش خود را گرم می‌کرد. آن زن با دقّت بر وی نگریست و گفت: «تو نیز با عیسای ناصری بودی.» ۶۸امّا پطرس انکار کرد و گفت: «نمی‌دانم و درنمی‌یابم چه می‌گویی!» این را گفت و به سرسرای خانه رفت. در همین هنگام خروس بانگ زد. ۶۹دیگر بار، چشم آن کنیز به او افتاد و به کسانی که آنجا ایستاده بودند، گفت: «این مرد یکی از آنهاست.» ۷۰امّا پطرس باز انکار کرد. کمی بعد، کسانی که آنجا ایستاده بودند، بار دیگر به پطرس گفتند: «بی‌گمان تو نیز یکی از آنهایی، زیرا جلیلی هستی.» ۷۱امّا پطرس لعن‌کردن آغاز کرد و قسم خورده، گفت: «این مرد را که می‌گویید، نمی‌شناسم!» ۷۲در همان دم، خروس بار دوّم بانگ زد. آنگاه پطرس سخنان عیسی را به یاد آورد که به او گفته بود: «پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد». پس دلش ریش شد و بگریست.

روميان ۱۶:۱-۱۷

۱۶زیرا از انجیل سرافکنده نیستم، چرا که قدرت خداست برای نجات هر کس که ایمان آوَرَد، نخست یهود و سپس یونانی. ۱۷زیرا در انجیل، آن پارسایی که از خداست به ظهور می‌رسد، که از آغاز تا به انجام بر پایۀ ایمان است. چنانکه نوشته شده است: «پارسا به ایمان زیست خواهد کرد.»

دانيال ۳

۱نبوکدنصرِ پادشاه تمثالی از طلا ساخت، به بلندی شصت ذِراع و پهنای شش ذِراع؛ و آن را در دشت دورا واقع در ولایت بابِل بر پا داشت. ۲آنگاه نبوکدنصرِ پادشاه کسان فرستاد تا ساتْراپها و رئیسان و والیان و مشاوران و خزانه‌داران و قاضیان و دادرسان و همۀ صاحبمنصبان ولایتها را گرد آورند، تا در مراسم تبرکِ تمثالی که نبوکدنصرِ پادشاه بر پا کرده بود حضور یابند. ۳پس ساتْراپها و رئیسان و والیان و مشاوران و خزانه‌داران و قاضیان و دادرسان و همۀ صاحبمنصبان ولایتها جهت مراسم تبرک تمثالی که نبوکدنصرِ پادشاه بر پا داشته بود، گرد آمدند. آنان در برابر تمثالی که نبوکدنصر بر پا کرده بود، ایستادند. ۴آنگاه مُنادی به بانگ بلند اعلام کرد: «ای قومها و ملتها و زبانها، به شما فرمان داده می‌شود ۵که چون نوای کَرِنا و سُرنا و چنگ و بربط و سنتور و نی و هر قِسم ساز دیگر را بشنوید، همگی به روی درافتاده، تمثال طلا را که نبوکدنصرِ پادشاه بر پا داشته است، سَجده کنید. ۶هر که به روی درنیفتد و سَجده نکند، بی‌درنگ به میان کورۀ آتشِ سوزان افکنده خواهد شد!» ۷پس چون همۀ مردم نوای کَرِنا و سُرنا و چنگ و بربط و سنتور و هر قسم ساز دیگر را شنیدند، همۀ قومها و ملتها و زبانها به روی درافتاده، تمثال طلا را که نبوکدنصرِ پادشاه بر پا داشته بود سَجده کردند.
۸در این هنگام برخی از کَلدانیان نزدیک آمدند و از یهودیان شکایت کرده، ۹نبوکدنصرِ پادشاه را گفتند: «پادشاه تا به ابد زنده بماند! ۱۰تو ای پادشاه فرمانی صادر کردی که هر که نوای کَرِنا و سُرنا و چنگ و بربط و سنتور و نی و هر قسم ساز دیگر را بشنود، به روی درافتاده، تمثال طلا را سَجده کند، ۱۱و هر که به روی درنیفتد و سَجده نکند به میان کورۀ آتشِ سوزان افکنده شود. ۱۲اما تنی چند از یهودیان، یعنی شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو، که آنان را به ادارۀ امور ولایت بابِل برگماشته‌ای، تو را، پادشاها، اعتنا نمی‌کنند. آنان نه خدایان تو را می‌پرستند و نه تمثال طلا را که بر پا داشته‌ای، سَجده می‌کنند.»
۱۳آنگاه نبوکدنصر با خشم و غضب فرمان داد تا شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو را حاضر کنند. پس ایشان را به حضور پادشاه آوردند. ۱۴نبوکدنصر خطاب به ایشان گفت: «ای شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو، آیا راست است که شما خدایان مرا نمی‌پرستید و تمثال طلا را که بر پا داشته‌ام، سَجده نمی‌کنید؟ ۱۵حال اگر آماده‌اید با شنیدن نوای کَرِنا و سُرنا و چنگ و بربط و سنتور و نی و هر قسم ساز دیگر به روی درافتاده، تمثالی را که ساخته‌ام سَجده کنید، که چه خوب. ولی اگر آن را سَجده نکنید، بی‌درنگ به میان کورۀ آتشِ سوزان افکنده خواهید شد. و کدام خداست که بتواند شما را از دست من برهاند؟»
۱۶شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو در پاسخ پادشاه گفتند: «ای نبوکدنصر، ما نیازی نمی‌بینیم در این باره تو را جواب دهیم. ۱۷اگر چنان کنی که می‌گویی، خدای ما که او را می‌پرستیم قادر است ما را از کورۀ آتشِ سوزان برهاند، و او ما را از دست تو، پادشاها، خواهد رهانید. ۱۸ولی حتی اگر نرهاند، پادشاها، بدان که خدایان تو را نخواهیم پرستید و تمثال طلا را که بر پا داشته‌ای، سَجده نخواهیم کرد.»
۱۹آنگاه نبوکدنصر از خشم مملو گردید و حالت چهره‌اش بر شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو دگرگون شد. پس دستور داد کوره را از حدِ معمول هفت چندان داغ‌تر کنند. ۲۰او شماری از قویترین جنگاوران لشکر خود را امر فرمود که شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو را ببندند تا ایشان را به درون کورۀ آتشِ سوزان افکنند. ۲۱پس آن مردان را با رداها و شلوارها و دستارها و دیگر جامه‌هایشان، بستند و به میان کورۀ آتشِ سوزان افکندند. ۲۲فرمان پادشاه چنان سخت بود و کورۀ آتش چنان سوزان که شعله‌های آتش کسانی را که شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو را می‌بردند، کشت. ۲۳و این سه مرد، یعنی شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو در حالی که بسته شده بودند، به میان کورۀ آتش سوزان افتادند.
۲۴آنگاه نبوکدنصرِ پادشاه در شگفت شد و شتابان از جا برخاسته، از مشاوران خود پرسید: «آیا سه مرد را نبستیم و به درون آتش نیفکندیم؟» آنها در پاسخ پادشاه گفتند: «درست است، پادشاها.» ۲۵گفت: «اما من چهار مرد می‌بینم که رها از بندها در میان آتش گام می‌زنند و گزندی به ایشان نرسیده است؛ و سیمای چهارمین شبیه پسر خدا است!»
۲۶سپس نبوکدنصر به دهانۀ کورۀ آتشِ سوزان نزدیک آمد و گفت: «شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو، ای خدمتگزاران خدای متعال، بیرون شوید و به اینجا آیید!» پس شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو از میان آتش بیرون آمدند. ۲۷آنگاه ساتْراپها و رئیسان و والیان و مشاورانِ پادشاه گرد هم آمدند و این مردان را دیدند که نه آتش به بدنهایشان گزندی رسانده بود، نه مویی از سرشان سوخته بود، نه رداهایشان تغییری کرده بود و نه حتی بوی آتش به ایشان رسیده بود.
۲۸پس نبوکدنصر گفت: «متبارک باد خدای شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو که فرشتۀ خود را فرستاد و خدمتگزارانش را که بر او توکل داشتند، رهایی بخشید! آنان از فرمان پادشاه سر پیچیدند و بدنهای خویش را تسلیم کردند تا خدایی دیگر جز خدای خود را پرستش و سَجده نکنند. ۲۹پس فرمانی صادر کردم که هر کس، از هر قوم و ملت و زبان، که بر ضد خدای شَدرَک، میشَک و عَبِدنِغو سخنی بگوید، پاره پاره شود و خانه‌اش به ویرانه‌ای بدل گردد، زیرا خدایی دیگر نیست که اینچنین رهایی تواند داد.» ۳۰و پادشاه، شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو را در ولایت بابِل کامروا ساخت.

مرقس ۳۶:۱۴

۳۶او چنین گفت: «اَبّا، پدر، همه چیز برای تو ممکن است. این جام را از من دور کن، امّا نه به خواست من بلکه به ارادۀ تو.»

اول پترس ۱۲:۴-۱۹

۱۲ای عزیزان، از این آتشی که برای آزمودن شما در میانتان برپاست، در شگفت مباشید، که گویی چیزی غریب بر شما گذشته است. ۱۳بلکه شاد باشید از اینکه در رنجهای مسیح سهیم می‌شوید، تا به هنگام ظهور جلال او به‌غایت شادمان گردید. ۱۴اگر به خاطر نام مسیح شما را ناسزا گویند، خوشا به حالتان، زیرا روح جلال که روح خداست بر شما آرام می‌گیرد. ۱۵اگر رنج می‌کشید، مباد که به سبب قتل، دزدی، شرارت یا حتی فضولی باشد. ۱۶امّا اگر از آن سبب رنج می‌کشید که مسیحی هستید، شرمسار مباشید، بلکه چون کسی که این نام را بر خود دارد خدا را تمجید کنید. ۱۷زیرا زمان آن رسیده که داوری از خانۀ خدا آغاز شود؛ و اگر آغاز آن از ماست، پس سرانجامِ آنان که انجیل خدا را اطاعت نمی‌کنند، چه خواهد بود؟ ۱۸و

«اگر پارسا به‌دشواری نجات یابد،
خدانشناسان و گناهکاران چه خواهند کرد؟»
۱۹پس کسانی که به خواست خدا رنج می‌کشند، باید که جانهای خویش را به ’خالق امین‘ بسپارند و به نیکوکاری ادامه دهند.

امثال ۱۳:۸

۱۳ترس خداوند، نفرت از بدی است؛
من از کبر و غرور، راه بد
و زبان منحرف نفرت دارم.

روميان ۲۸:۸

۲۸می‌دانیم در حق آنان که خدا را دوست می‌دارند و بر طبق ارادۀ او فرا خوانده شده‌اند، همۀ چیزها با هم برای خیریت در کار است.

مراثی اِرمیا ۲۱:۳-۲۳

۲۱لیکن به این می‌اندیشم،
و از این رو امیدوار خواهم بود:
۲۲محبتهای خداوند هرگز پایان نمی‌پذیرد،
زیرا که رحمتهای او بی‌زوال است؛
۲۳آنها هر بامداد تازه می‌شود؛
وفاداری تو عظیم است.

اول يوحنا ۸:۱-۱۰

۸اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. ۹ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد. ۱۰اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می‌دهیم و کلام او در ما جایی ندارد.

روميان ۱:۸

۱پس اکنون برای آنان که در مسیحْ عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست،

روميان ۱:۵

۱پس چون از راه ایمانْ پارسا شمرده شده‌ایم، به واسطۀ خداوندمان عیسی مسیح از صلح با خدا برخورداریم.

عبرانيان ۱۴:۴-۱۶

۱۴پس چون کاهن اعظمی والامقام داریم که از آسمانها درگذشته است، یعنی عیسی پسر خدا، بیایید اعتراف خود را استوار نگاه داریم. ۱۵زیرا کاهن اعظم ما چنان نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که از هر حیث همچون ما وسوسه شده است، بدون اینکه گناه کند. ۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

يوحنا ۱:۱۵-۸

۱«من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است. ۲هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را قطع می‌کند، و هر شاخه‌ای که میوه آورد، آن را هَرَس می‌کند تا بیشتر میوه آورد. ۳شما هم‌اکنون به سبب کلامی که به شما گفته‌ام، پاک هستید. ۴در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵«من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد. ۶اگر کسی در من نماند، همچون شاخه‌ای است که دورش می‌اندازند و خشک می‌شود. شاخه‌های خشکیده را گرد می‌آورند و در آتش افکنده، می‌سوزانند. ۷اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد. ۸جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.

يوحنا ۳۱:۸-۳۲

۳۱سپس عیسی به یهودیانی که به او ایمان آورده بودند، گفت: «اگر در کلام من بمانید، براستی شاگرد من خواهید بود. ۳۲و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.»

مزامير ۲۳

۱خداوند شبان من است؛
محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.
۲در چراگاههای سرسبز مرا می‌خواباند؛
نزد آبهای آرامبخش رهبری‌ام می‌کند.
۳جان مرا تازه می‌سازد،
و به‌خاطر نام خویش،
به راه‌های درست هدایتم می‌فرماید.
۴حتی اگر از تاریکترین وادی نیز بگذرم،
از بدی نخواهم ترسید،
زیرا تو با منی؛
عصا و چوبدستی تو
قوّت قلبم می‌بخشند.
۵سفره‌ای برای من در برابر دیدگان دشمنانم می‌گسترانی!
سَرَم را به روغن تدهین می‌کنی
و پیاله‌ام را لبریز می‌سازی.
۶همانا نیکویی و محبت، تمام روزهای زندگی‌ام در پی من خواهد بود،
و سالیان دراز در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود.

يوحنا ۱۴:۱۰-۱۵

۱۴من شبان نیکو هستم. من گوسفندان خود را می‌شناسم و گوسفندان من مرا می‌شناسند، ۱۵همان‌گونه که پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم. من جان خود را در راه گوسفندان می‌نهم.

متی ۲۸:۱۱-۳۰

۲۸«بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید. ۲۹یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا حلیم و افتاده‌دل هستم، و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت. ۳۰چرا که یوغ من راحت است و بار من سبک.»

يوحنا ۱۵:۴-۱۸

۱۵زن گفت: «سرورم، از این آب به من بده، تا دیگر تشنه نشوم و برای آب کشیدن به اینجا نیایم.» ۱۶عیسی گفت: «برو، شوهرت را بخوان و بازگرد.» ۱۷زن پاسخ داد: «شوهر ندارم.» عیسی گفت: «راست می‌گویی که شوهر نداری، ۱۸زیرا پنج شوهر داشته‌ای و آن که هم‌اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است!»

اعمال رسولان ۸:۱

۸امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامِرِه و تا دورترین نقاط جهان.»

دوم تيموتيوس ۶:۱-۸

۶از این رو، تو را یادآور می‌شوم که آن عطای خدا را که به واسطۀ دست گذاشتنِ من، در تو جای گرفته، شعله‌ور سازی. ۷زیرا روحی که خدا به ما بخشیده، نه روح ترس، بلکه روح قوّت و محبت و انضباط است.
۸پس، از شهادت بر خداوند ما عار مدار، و نه از من که به‌خاطر او در بندم، بلکه تو نیز با اتکا به نیروی الهی در رنج کشیدن برای انجیل سهیم باش.

متی ۲۵:۶-۳۴

۲۵«پس به شما می‌گویم، نگران زندگی خود نباشید که چه بخورید یا چه بنوشید، و نه نگران بدن خود که چه بپوشید. آیا زندگی از خوراک و بدن از پوشاک مهمتر نیست؟ ۲۶پرندگان آسمان را بنگرید که نه می‌کارند و نه می‌دِرَوَند و نه در انبار ذخیره می‌کنند و پدر آسمانی شما به آنها روزی می‌دهد. آیا شما بس باارزشتر از آنها نیستید؟ ۲۷کیست از شما که بتواند با نگرانی، ساعتی به عمر خود بیفزاید؟
۲۸«و چرا برای پوشاک نگرانید؟ سوسنهای صحرا را بنگرید که چگونه نمو می‌کنند؛ نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند. ۲۹به شما می‌گویم که حتی سلیمان نیز با همۀ شکوه و جلالش همچون یکی از آنها آراسته نشد. ۳۰پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود، این‌چنین می‌پوشانَد، آیا شما را، ای سست‌ایمانان، به‌مراتب بهتر نخواهد پوشانید؟
۳۱«پس نگران نباشید و نگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم و یا چه بپوشیم. ۳۲زیرا اقوامِ بت‌پرست در پی همۀ این‌گونه چیزهایند، امّا پدر آسمانی شما می‌داند که بدین همه نیاز دارید. ۳۳بلکه نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشید، آنگاه همۀ اینها نیز به شما عطا خواهد شد. ۳۴پس نگران فردا مباشید، زیرا فردا نگرانی خود را خواهد داشت. مشکلات امروز برای امروز کافی است!

متی ۱۱:۶

۱۱نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.

متی ۷:۷-۱۱

۷«بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ بکوبید، که در به رویتان گشوده خواهد شد. ۸زیرا هر که بخواهد، به دست آوَرَد و هر که بجوید، یابد و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود. ۹کدام‌یک از شما اگر پسرش از او نان بخواهد، سنگی به او می‌دهد؟ ۱۰یا اگر ماهی بخواهد، ماری به او می‌بخشد؟ ۱۱حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان، می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر شما که در آسمان است به آنان که از او بخواهند، هدایای نیکو خواهد بخشید.

يعقوب ۵:۱

۵اگر از شما کسی بی‌بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می‌کند، و به وی عطا خواهد شد.

فيليپيان ۴:۴-۷

۴همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید. ۵بگذارید ملایمت شما بر همگان آشکار باشد. خداوند نزدیک است. ۶برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. ۷بدین‌گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیحْ عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.

دوم تيموتيوس ۱۲:۳

۱۲براستی، همۀ کسانی که بخواهند در مسیحْ عیسی با دینداری زیست کنند، آزار خواهند دید؛

يوحنا ۱۸:۱۵

۱۸«اگر دنیا از شما نفرت دارد، به یاد داشته باشید که پیش از شما از من نفرت داشته است.

اول پترس ۱۲:۴-۱۶

۱۲ای عزیزان، از این آتشی که برای آزمودن شما در میانتان برپاست، در شگفت مباشید، که گویی چیزی غریب بر شما گذشته است. ۱۳بلکه شاد باشید از اینکه در رنجهای مسیح سهیم می‌شوید، تا به هنگام ظهور جلال او به‌غایت شادمان گردید. ۱۴اگر به خاطر نام مسیح شما را ناسزا گویند، خوشا به حالتان، زیرا روح جلال که روح خداست بر شما آرام می‌گیرد. ۱۵اگر رنج می‌کشید، مباد که به سبب قتل، دزدی، شرارت یا حتی فضولی باشد. ۱۶امّا اگر از آن سبب رنج می‌کشید که مسیحی هستید، شرمسار مباشید، بلکه چون کسی که این نام را بر خود دارد خدا را تمجید کنید.

متی ۲۰:۲۸

۲۰و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر با شما هستم!»

متی ۱۱:۵-۱۲

۱۱«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به‌خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به‌دروغ علیه‌تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همین‌گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.

متی ۴۳:۵-۴۸

۴۳«شنیده‌اید که گفته شده، ”همسایه‌ات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ ۴۴امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار می‌رسانند، دعای خیر کنید، ۴۵تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران می‌باراند. ۴۶اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمی‌کنند؟ ۴۷و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بت‌پرست چنین نمی‌کنند؟ ۴۸پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

لوقا ۳۴:۲۳

۳۴عیسی گفت: «ای پدر، اینان را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند.» آنگاه قرعه انداختند تا جامه‌های او را میان خود تقسیم کنند.